Hilo

Zaterdag 28 mei
Vandaag verlaten we de drukte van Waikiki/Honolulu en vliegen van O'ahu naar "The Big Island", het grootste eiland van Hawaii. Eigenlijk heet dit eiland ook Hawaii, waar we over het algemeen met Hawaii toch de eilandengroep als geheel aanduiden. Maar goed, dat is een detail.

Het gaat goed met de koffer. Eigenlijk krijgen we alles met redelijk gemak erin. Taxietje naar het vliegveld, aldaar een nogal onbegrijpelijke en verwarrende incheckprocedure van Hawaiian Airlines, maar alles komt goed en aan het begin van de middag landen we op het vliegveld van Hilo. Direct valt de relaxte sfeer op, de rust, en de warme, vochtige lucht (de oostkunt van het eiland schijnt de natste streek van de VS te zijn).

Voor de komende 9 dagen hebben we een auto gehuurd. Hoewel een uit de goedkoopste klasse ($40 per dag inclusief een gratis tank benzine) blijkt het toch een behoorlijke uit de kluiten gewassen Jeep Patriot 4WD te zijn. De dame bij de verhuurmaatschappij is uiterst behulpzaam geeft ons instructies naar onze verblijfplaats, want het adres daarvan was ons onbekend.Die verblijfplaats blijkt zo'n 10 kilometer buiten Hilo te liggen, compleet afgelegen, bij de Kulaniapia watervallen. Het is een B&B met de toepasselijke naam The Inn at Kulaniapia Falls. En het moet gezegd, het is er prachtig, stil, en de natuur is er wonderschoon. De kamers zijn prettig en van alle gemakken voorzien, er is gratis en snel internet (via satelliet? Dat is wel het geval met de TV, in ieder geval. Het hele complex heeft een Aziatische opzet.

Bij aankomst hoeven we niet in te checken, er hangt gewoon een bord me onze naam erop en waar we moeten zijn. De rest wijst zich vanzelf. Op ons gemak wandelen we door de Bamboo Garden, richting de waterval zelf. Later in de middag rijden we terug naar Hilo, eten er wat en doen er boodschappen. Hilo is de tweede plaats van het eiland maar erg mooi is het niet. Als we terugrijden naar onze B&B beseffen we dat dit geen eiland is waar je zonder auto kunt (dat zal de komende dagen nog veel duidelijker worden): waar het in LA en op O'ahu best kon vanwege het toch goed ontwikkelde openbaar vervoer (zeker in LA) ben je hier zonder auto volledig gehandicapt en immobiel. Terug in de B&B chillen we wat, eten een crackertje met kaas, wijntje erbij en niet al te laat vallen we luisterend naar de waterval heerlijk in slaap.