Boedapest

Verslag en foto’s van een korte vakantie van mijzelf en Michel in Boedapest.

Vrijdag 6 juni

De heenreis verloopt lekker vlot. We hebben een trein naar Schiphol die er slechts 41 minuten over doet vanuit Rotterdam Centraal, en omdat we van te voren via internet hebben ingecheckt staan we in no-time in de vertrekhal. Daar koop ik mijn vakantieboek: "The Bin Ladens: An Arabian Family in the American Century", van Pulitzer Prize-Winner Steve Coll. Ik heb goede reviews van dit boek gelezen en ik realiseer me dat ik geen enkel besef heb van de recente geschiedenis (zeg sinds 1950) van Saudi-Arabie. Bovendien heeft mijn vader daar begin jaren ’70 kort gewerkt. Ook voor een constructiebedrijf net zoals de Bin Laden’s hadden en ook daar staat me weinig van bij, maar ik was natuurlijk ook nog te jong. Vandaar. In de rij bij het afrekenen sta ik vlak voor Johan Cruijf, kennelijk op weg naar Zwitserland om het EK te verslaan of zo. Wat een knappe man is dat toch.

De vlucht met Malev (de KLM van Hongarije, zeg maar) is ook zeer relaxed, want half vol en bovendien zitten we op een rijtje van slechts twee stoelen die bovendien van het type "business class" zijn breed en comfortabel. Eenmaal op het vliegveld hebben we al snel onze koffer terug en in de aankomsthal staat Peter, onze chauffeur, al op ons te wachten. Peter brengt in ons in rap tempo naar ons appartement. Hij rijdt snel en haalt zonder pardon telkens links en rechts in. Lekker vlot is het in ieder geval wel. Ons appartement bevindt zich in de Lázár utca (straat), direct aan de achterkant van de opera (Magyar Áflami Operaház). Daar worden we opgewacht door Tibor, die vertegenwoordiger van de "gay friendly" organisatie die ons het appartement verhuurt (80 euro per nacht). Tibor overhandigt ons de sleutels en legt de werking van alles uit, vertelt over de gay uitgaansmogelijkheden etc. En daar neemt hij uitgebreid de tijd voor. En om de een of andere reden lijkt hij enorm veel te zweten. Maar het appartement is groot en prachtig. Eigenlijk veel beter dan we hadden verwacht. Drie kamers, keuken en badkamer en alles is aanwezig. Geen internet alleen. Ik vind het niet echt jammer maar ik ben benieuwd naar de afkickverschijnselen.

Het gebouw waar het appartement in is gevestigd is ook erg mooi. Nadat Tibor is vertrokken pakken we op ons gemak alles uit en gaan het wijkje verkennen. Dat blijkt bijzonder rustiek, mooi en gezellig te zijn. Veel leuke winkeltjes ook, zo te zien. We eten wat en keren terug naar het appartement.

Ons diner hebben we in een restaurant in dezelfde straat als ons appartement. Lekker gemakkelijk en het eten is er goed. Ikzelf indulge in de gerechten die uit deze streek komen, of uit de buurt in ieder geval, In dit geval betekent dat vooral een goulashsoep (duidelijk vers gemaakt en zeer smaakvol) en als hoofdgerecht een Wienerschnitzel. Deze voorkeuren zijn duidelijk terug te voeren op de vakanties die ik met mijn familie als klein jongetje in Oostenrijk doorbracht. Daar waren dit soort gerechten vaste prik and I liked it.

Terug in het appartement lezen we allebei nog wat en gaan daarna naar bed.

Zaterdag 7 juni 2008

We beginnen onze dag met een bezoek aan de vlooienmarkt. Op onze kaart kunnen we het niet vinden dus we nemen een taxi. Die voert ons naar een verre buitenwijk van Boedapest, en niet echt het pittoreske gebeuren wat we in gedachten hadden. Onze reisgids beweert dat het de grootste vlooienmarkt van Europa is, en dat is misschien wel zo, maar het aanbod is zeer
eenzijdig: vooral (eigenlijk alleen maar) antiek-kitschachtige zaken. Dat heeft niet onze interesse dus nog geen halfuur later zitten we al weer in een taxi terug.

We beginnen aan een wandeltocht (ik zal de hele week de wandelingen vastleggen met mijn Garmin GPS), uitgezet door Ildiko, de vriendin (sinds vorige week: vrouw) van mijn collega Dion. Wetende dat Dion zou gaan trouwen met een Hongaarse had ik hen van te voren om tips gevraagd. En ze heeft een leuke tocht uitgezet die we netjes en braaf volgen. Onderweg lezen we de routebeschrijving wat nauwgezetter en dan vallen er wat grappige zaken op in het taalgebruik van Ildiko. Haar Nederlands is eerlijk gezegd nagenoeg perfect maar gek genoeg gaat er soms wat mis met zaken die kennelijk cultureel een andere intonatie hebben. Zo schrijft ze over een ijs- en banketbakkerij: "daar wil je een lekkere ijscup eten". Uhhhh ik bepaal zelf wel wat ik wil maar natuurlijk is het fijn dat dat daar kennelijk kan. En over een soortgelijke situatie: "maar de zoete patisserie is heerlijk, altijd vers, dus je moet daar het volgende uitproberen […]". We voelen ons bijna gedwongen. Maar zonder gekheid, het is erg fijn dat Ildiko ons al deze tips heeft gegeven en we genieten er ook van.

We hebben een late lunch in een Japans restaurant. Ikzelf eet er Tempura en daarna een Sushi en Sashimi mix. Michel eet chicken dumplins en een noodle gerecht, ook met kip. We zitten binnen maar de muur van het restaurant is open en buiten stortregent het inmiddels. We hebben een mooi uitzicht op de Donau, het eten is heerlijk en we praten veel. We wandelen terug naar het hotel voor de late-afternoon-early-evening relaxing time die we er meestal op na houden tijdens onze vakanties. We borrelen lekker wat, praten een beetje, lezen en slapen effe wat bij.

We besluiten om uit te gaan en eerst iets te eten. Het stortregent echter dus we zoeken een restaurant dicht in de buurt. Het EK-voetbal blijkt echter begonnen te zijn en dat wordt ook in Hongarije uitbundig gevolgd in de meeste cafés en restaurants. Voor ons eigenlijk een no-go area maar gelukkig vinden we toch vrij snel iets wat er redelijk uitziet. Ik kan wederom de verleiding niet weerstaan om goulashsoep te nemen (echt perfect deze keer!) en als hoofdmaaltijd een Boef Stroganoff. Die is echt goed en lekker, alleen valt het me op dat dat ze er veel pickles doorheen hebben gedaan. Hoort dat?

Na het eten lopen we verder naar CoXx, een gay bar waarvan de naam niets aan onduidelijkheid te wensen laat. Tot onze verrassing is de bar zeer herkenbaar door een groot uithangbord. Fijn dus dat we niet echt hoeven te zoeken, dat hadden we niet verwacht. De bar zelf is netjes en modern ingericht (jammer: ik hou zelf meer van sleazy). Eigenlijk is het er heel saai en ik realiseer me dat ik ook niet echt van uitgaan hou, ik ben alleen altijd weer erg nieuwsgierig naar hoe de gay scene er in dit soort steden uitziet. Maar goed, na wat updrinking vertrekken we naar de volgende venue: de Bohemian Alibi. Er worden dragshows beloofd: altijd leuk. Blijkt een enorme tent te zijn met wat wordt genoemd een "mixed crowd". Er zijn diverse slechte optredens door travo’s die er te slecht uitzien, jong publiek, goede muziek, eigenlijk allemaal goed dus. Al met al vermaken we er ons uitstekend. Rond 4:00 uur liggen we in bed.

Zondag 8 juni

Het is gisteren laat geworden dus slapen we uit, maken ontbijt en rond 13:30 uur vertrekken we voor het tweede gedeelte van onze wandeltocht. Die voert ons over de brug naar het Buda-gedeelte van de stad. Het is prachtig weer.

We bezoeken het Kasteel van Buda en dat is prachtig, hoewel zeer toeristisch. We kopen er een schaakspel want Michel wil leren schaken. Van Ildiko moeten we Cafe Miró bezoeken, een patisserie waar je een heerlijke Somlói Galuska (een soort chocolade en vanillepudding) kunt eten. Daar hebben we wel trek in maar helaas vinden we het café niet. In plaats daarvan wat gedronken in een buitencafé boven op de heuvel met een prachtig uitzicht over de Donau en over Pest.

Daarna wandelen we via een omweg naar beneden terug naar de brug over de rivier. Onderweg worden we overvallen door een plotselinge, heftige regenbui.

Vreemd is dat om de zon hard in je gezicht te voelen schijnen en tegelijkertijd nat te worden door de regen. Bijna terug bij ons hotel eten we nog wat en drinken we een Pina Colada. Ik heb inmiddels besloten hier elke dag een kop goulashsoep te eten. Ik vind het echt zalig. Deze is ook weer uitstekend van smaak, overduidelijk zelfgemaakt. Jammer bij deze is alleen dat het vlees wat vettig is (er zit gelukkig ook weinig vlees in) en dat ze er pasta-achtige elementen aan hebben toegevoegd: die horen er volgens mij niet in thuis. Daarna relaxen we wat in ons appartement. Toch al met al 13,8 kilometer gelopen vandaag volgens mijn Garmin GPS!

Na uitgebreid geloungd te hebben in ons appartement wandelen we rond 21:30 uur richting de rivier en eten wat in een Thais restaurant met uitzicht over het water. Behalve het uitzicht is het er verder helaas allemaal niet zo best. We lopen langs de dichtbij gelegen gay bar Arkadia, maar het is er uitgestorven dus we gaan er niet naar binnen. Ook in de verderop gelegen Action Bar is er weinig actie te bekennen. We liggen derhalve vroeg in bed vandaag.

Maandag 9 juni
We staan niet al te laat op en ontbijten deze keer in de stad. Daarna shoppen we wat (niets bijzonders) en na een flinke wandeltocht keren we terug in het appartement. We rusten wat uit. Het begint weer te regenen, dat lijkt toch wel een patroon te zijn op de een of andere manier deze week: prachtig en warm weer in de ochtend en dan plotseling felle regenbuien in de middag, daarna weer droog en fris.

Zodra het weer droog is wandelen we op ons gemak richting Széchenyi Gyogyfürdö (bad). Een bezoek aan Boedapest zonder een bezoek aan een van de beroemde baden is immers niet compleet. Bovendien is het me bij een eerder bezoek een aantal jaren geleden ook al uitstekend bevallen. En het is ook wel weer lekker, alleen dit specifieke bad is voor ons niet helemaal de goede keus denk ik. Het ziet er prachtig uit en het is enorm groot, maar het is meer een "familiebad", bijzonder druk bovendien (en dat voor een maandag) en eigenlijk mis ik ook wel de zwavelbaden. Stinkt enorm maar is wel erg lekker. Het personeel is er ronduit onvriendelijk, niet behulpzaam en negeert ons. Anyway, lekker loom komen we er uiteindelijk uit en wandelen langzaam (meer waggelend, eigenlijk) weer terug naar het appartement, onderweg op ons gemak nog een "Hungarische Platte" verorberend (een soort borrelschotel, zeg maar, met kaas, diverse soorten worst, paprika gevuld met een soort kruidenkaas, komkommer en tomaat). Lekker!

Bij terugkomst in het appartement blijkt de deur wijd open te staan en is Tibor er aanwezig samen met twee werklui. Er blijkt lekkage te zijn in het appartement beneden ons en dat moet vanuit onze badkamer komen. Natuurlijk vinden ze het lek niet, smeren pro forma wat kit in de afvoer van de douche en verdwijnen weer. Enfin, toch maf als je "thuis komt" en je deur staat wagenwijd open. Tibor glijdt bijna uit zijn pak onder het uiten van verontschuldigingen.

‘s Avonds komen we weer in restaurant Kyoto terecht en het eten is er wederom heerlijk.

Uit bed bekijken we de pilotaflevering van de Amerikaanse serie Dexter, die in VS al aan haar derde seizoen toe is. De hoofdrol wordt gespeeld door Michael C. Hall, die ook in de serie Six Feet Under een glansrol speelde. In de serie speelt hij een medewerker van de forensische politie, met als specifieke expertise het analyseren van bloedspetters. In het dubbelleven dat hij leidt is hij zelf een zeer gesofisticeerde seriemoordenaar die "onrecht" bestrijdt, dat wil zeggen hij vermoordt mensen die gruwelijkheden hebben begaan en aan het recht zijn ontsnapt, een soort "vigilante serial killer", zeg maar. Die neiging zat er als kind al in en werd door zijn vader gecultiveerd. Dexter vermoordt ook de verpleegster die naar zijn mening het einde van zijn vader wat al te gemakkelijk heeft gestimuleerd. Vanaf het begin af aan al is het fascinerend kijkmateriaal! Echt een aanrader.

Dinsdag 10 juni
De Ikea-inrichting van het appartement begint ons op te breken. Niet alles, maar veel van de inrichting komt van Ikea: de hele keuken inclusief apparatuur (waarom sluit die koelkast toch zo rottig?), bestek, serviesgoed, glazen, etc., de decoratief bedoelde schilderijen die aan de muur hangen, en — helaas — ook het bed. Michel had er een paar nachten geleden al last van (hiephiephoera voor Advil waardoor de pijn snel weer wegtrekt) en is halverwege de nacht verhuisd naar de logeerkamer waar twee andere bedden staan. En ikzelf sta vannochtend ook met rugpijn op: iets waar ik normaal gesproken nooit last van heb. Gelukkig trekt het ook bij mij snel weg maar ik ben blij dat dit niet mijn eigen bed is.

We ontbijten niet in het appartement maar in een tentje om de hoek. Het is weer hardstikke mooi weer, fijn. We hebben van te voren een globaal wandelschema uitgezet. Die leidt ons eerst naar een tweedehandskledingwinkel die we gisteren al hadden gespot. Niet zo mijn ding maar Michel houdt ervan en ik koop er zowaar een broek en een overhemd die me bevallen. Bijna nog een zeer mooi pak gekocht voor slechts 120 euro, maar uiteindelijk niet gedaan want de pijpen zijn net te kort. Toch heel erg staan te twijfelen. Michel schaft een mooie blouse aan.

We vervolgen onze tocht naar de synagoge, want die waren we een paar avonden geleden al eerder tegengekomen en die zag er bijzonder mooi uit. Er blijkt ook een Joods museum te zitten. Erg leuk allemaal maar helaas gesloten. Ik herinner me ineens dat Richard me vorige week had verteld dat er zondag t/m dinsdag Joodse feestdagen zijn dus dat zal de reden wel zijn. Misschien proberen we het morgen weer. Daarna lopen we door naar de markthal (vásárcsarnok) van Boedapest want ik heb mijn zinnen gezet op de aanschaf van een worst (of desnoods iets anders typisch Hongaars maar een worst is altijd leuk). Er blijkt de erg veel keus te zijn en eerlijk gezegd weet ik ook niet wat ik precies wil want ik heb geen verstand van worsten. Dus we proeven wat. Uiteindelijk valt de keus op een Paprikas diákcsemerge van het huis Druget (32 cm. lang, kosten 1.270 forint = 5,20 euro). Na een bezoek aan een bij toevel ontdekte tweedehandskledingwinkel is Michel weer een erg mooie broek rijker. Ik begin me serieus zorgen te maken of de enige koffer die we hebben meegenomen wel voldoende capaciteit biedt voor de terugreis.

Onze laatste stop voor vandaag brengt ons naar Cinema City waar we de film "Indiana Jones and The Kingdom of The Crystal Skull" willen bekijken. De informatie in the City Guide hebben we echter verkeerd begrepen: welliswaar draait de film om 16:00 uur maar het vakje was oranje gekleurd dus dat betekent op dinsdag niet met ondertitels maar gedubd in het Hongaars. Tja om dat uit de gids te halen: daar is ons Hongaars niet goed genoeg voor helaas. Om 17:30 uur is er nog een voorstelling: wél met origineel geluid, en ondertiteling voor de Hongaren die dat willen. De tijd tussendoor doden we met het drinken van Pina Colada’s (vakantiedrankje van het jaar) en mijn dagelijkse portie goulashsoep (te zout helaas deze keer, maar ontegenzeggelijk vers).

De film valt me erg mee. Hij is onderhoudend en goed gemaakt. Er zitten maar weinig mensen in de bioscoop: zes in totaal, inclusief onszelf. Totaal afgelegde loopafstand vandaag: 10,9 kilometer. Terug nemen we een taxi.

‘s Avonds in de buurt wat gegeten (Wienerschnitzel!) en uit bed twee afleveringen van Dexter gekeken.

Woensdag 11 juni

Lekker uitgeslapen, op ons gemak gedoucht en vervolgens op pad. Onderweg eten we wat en omdat we al een beetje aan de late kant zijn besluit ik weer voor de goulashsoep te gaan. En die is werkelijk perfect deze keer! Niet te zout, goede smaak, niet te dun en niet te dik, mooie kleur en een goede kwaliteit van de ingrediënten. Overigens kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de prijs van een kop goulashsoep in Hongarije door de staat gereguleerd is: waar je ook komt en hoe goed of hoe slecht de soep ook is: overal betaal je tussen de 850 en 870 forint (ongeveer 3,50 euro) voor een kop soep.

Naast de soep valt het tentje op door de aanwezigheid van een GSM-oplaadautomaat (nog nooit eerder gezien, bestaat er behoefte aan zoiets?) en de extreem onvriendelijke bediening. Voor het eerst tijdens ons verblijf hier geven we geen forint fooi.

De synagoge blijkt vandaag inderdaad geopend te zijn. We worden gestrikt voor een rondleiding door de toezegging dat we studentenkorting krijgen(!). De rondleiding door de tuin, Joodse begraafplaats en synagoge zelf verloopt uiterst chaotisch. De synagoge zelf vinden we helaas ook niet zo mooi. Het nabijgelegen Joods museum valt ook wat tegen.

Daarna wandelen we verder, drinken weer wat en eten weer wat en keren terug in het appartement. Totaal afgelegde loopafstand vandaag: 12,8 kilometer. En vijf afleveringen van Dexter bekeken!

Donderdag 12 juni
Vandaag is de dag van de terugreis dus we doen niet veel. Inpakken (het lukt!), ontbijten en om 12:30 uur staat Peter al weer voor de deur om ons met zijn bekende, vlotte rijstijl terug te vervoeren naar het vliegveld. Daar zijn we veel te vroeg maar het geeft ons de gelegenheid om in de vertrekhal nog een aflevering van Dexter te bekijken op mijn notebook. Vlak voordat het instappen begint moet Michel zich melden bij de beveiliging: er blijkt iets verdachts te zijn gevonden in onze koffer en Michel moet met hen mee om de koffer open te maken. Het zal de worst wel zijn denk ik dan, maar nee: een bibliotheekboek heeft een bijzondere indruk gemaakt in de bagagescanner…

De rest van de reis verloopt vlot en eindigt zoals hij begonnen is: thuis en relaxed. Ik kan niet anders zeggen dan dat Boedapest zeer de moeite van een bezoek waard is.