The pelgrim killer

De tocht van vandaag is volgens velen de zwaarste etappe van de hele henro, en wordt ook wel de “pelgrim killer” genoemd. Weinig stimulerend als je er nog aan moet beginnen. Maar waar is waar: in totaal 1.167 meter stijgen, en 522 meter dalen, ook al is de totale afstand maar 12,3 kilometer (van tempel 11 naar tempel 12), is echt wel pittig. We vertrekken vroeg, de benen zijn goed; verrassend genoeg heb ik geen spierpijn, en zeker in het begin gaat het gewoon goed allemaal. Wat nou: pelgrimkiller. Uiteindelijk wordt wel zwaar hoor, er zitten echt pittige klims bij en ik vind zo’n 1.200 meter stijgen eigenlijk te veel, levert geen comfortabele wandeling op. Wat enorm helpt is dat vrijwel de volledige route door bos loopt, dus er is continu schaduw, en dat maakt het te doen allemaal.

Eenmaal na het tempelbezoek, ik doe voor de gelegenheid alle rituelen inclusief hartsutra maar weer, is het nog een flink eind doorlopen naar de minshuku waar we verblijven: Sudachi-an. Verreweg de meest primitieve van de drie waar we tot nu toe waren. De eigenaressen zijn superaardig en behulpzaam, maar de kamers ontzettend klein en privacy is vrijwel wederom zo goed als afwezig. Het hoort erbij, als je dat niet accepteert kun je tochten als deze niet doen. Eenmaal onder de douche geweest ziet de wereld er weer anders uit natuurlijk, maar ik ben wel kapot. Ik weet: het lichaam is flexibel en herstelt zich (misschien tegenwoordig wat trager dan vroeger), dus morgen zal het allemaal weer goed zijn.

Uiteindelijk lopen we alles bij elkaar zo'n 22 kilometer vandaag.