Tempel 13

Het lichaam was vanochtend zoals verwacht goed hersteld, kwam wat moeizaam overeind misschien vanuit de futon, met weinig ruimte er omheen, maar toch: het lukte. Er waren wat moeizame bewegingen tussen onze kamer en de toiletten en douche op de verdieping eronder, rekening houdend met de andere gasten, maar toen dat allemaal gelukt was, was echt alles ook echt weer goed.

Er was een Deense vader die de tocht loopt met zijn zoon, heel tof om dat te doen natuurlijk, ze praatten veel, vooral met elkaar. Aardige mensen. Onze paden hebben zich een aantal keren gekruist de afgelopen dagen en we hadden wat contact maar vaak blijft het dan bij algemeenheden.

Ontbeten, ingepakt, en op pad.

We wisten dat we een lange tocht voor de boeg hadden, zo’n 20 kilometer met 400 meter stijgen ongeveer, en ook weer zo’n 1.000 meter dalen. Die 400 meter stijgen bleken vooral aan het begin van de tocht te zijn. Dat is meestal zo hoor, dus dat kwam niet helemaal onverwacht, maar het is best heftig om 8 uur in de ochtend. Die eerste twee kilometer gingen dus niet echt snel, maar wel door schaduwrijk bos. Dat was fijn.

Daarna was het easy peasy. Maar wel lang. En warm. En steeds meer langs een autoweg. Steeds meer zon. Niet prettig. Eenmaal na tempel 13 bezocht te hebben reisden we terug naar Tokushima (city) om wederom onze intrek te nemen in het JR Hotel Clementine Tokushima, dit keer in een veel grotere kamer dan tijdens ons eerdere bezoek, en dat maakt het ineens een erg aangenaam hotel. Zweet van ons afgedoucht, was weggebracht, wat relaxed en wat tijd besteed aan mails lezen en beantwoorden.

’s Avonds echt heerlijk gegeten in een nabij Japans restaurant.

Tijdens dagen als deze zijn er soms wat beslissingen te nemen, wat doen we als zus, wat als zo niet lukt, moeten we toch niet dit of dat, en welke scenario’s zijn er en welke kiezen we dan en waarom. Blijkt toch elke keer weer dat we daar samen goed uitkomen, dat is erg fijn. Het is ook vaak een kwestie van de dingen gewoon maar te laten gebeuren en dan pakt het meestal (eigenlijk altijd) goed uit en lukt alles.