Afgelopen week trad mijn beste vriend André in het huwelijk met Afif. Ik ken André sinds we beide pubers+ waren, als ik me goed herinner zo rond vierde klas VWO, dus da's best al wel een tijd!
We hebben sindsdien lief en leed gedeeld, samen gereisd. In sommige perioden zagen we elkaar vaak en in sommige perioden veel minder. Soms waren we dicht bij elkaar, zo nu en dan ook wat van elkaar verwijderd. Onze levens lopen parallel en raken elkaar, soms ook is er wat afstand. Altijd komen we weer bij elkaar. Je kunt met recht spreken van een hechte en levenslange vriendschap.
André was de laatste jaren regelmatig in Maleisie en daar leerde hij ook zijn grote liefde kennen: Afif! Dat alles leidde afgelopen week tot dit huwelijk en ik had de eer als getuige te mogen optreden.
Het was een bijzondere dag. André was herstellende van een zware griep en het had weinig gescheeld of de huwelijksvoltrekking had moeten worden uitgesteld. Het oorspronkelijke programma werd wel ingedikt en beperkt tot ceremonie + lunch voor genodigden. De ambtenaar van de burgelijke stand had zich goed voorbereid en ingeleefd in de bijzondere omstandigheden van dit huwelijk. Ik vond het mooi dat ze refereerde aan een huwelijk "in the modern world", waar liefdes van gelijke seksen, intercultureel/mondiaal, en met leefstijdsverschil een mogelijkheid zijn, en als volwaardig binnen onze maatschappij worden erkend. En er eigenlijk dus geen grenzen zijn.
Foto's van Javier Lopez (dank), Dale Grant (dank) en mijzelf.
Reacties