Na dagenlang cocoonen in het centrum van Chiang Mai deden we wat wilds en gingen een kilometertje of drie naar het zuidoosten van de stad. Naar Wiang Kum Kam, om precies te zijn. Een tuktuk bracht ons er heen voor een paar euro (en ook weer terug, vond het geen probleem om er een uurtje of wat te wachten). Wiang Kum Kam is een 13e-eeuwse settlement, voormalig hoofdstad van het gebied ook maar dat idee werd al snel opgegeven toen de stad erg gevoelig bleek voor overstromingen; recent ook nog trouwens. Daarna werd Chiang Mai gesticht.
Na 700 jaar is zoiets niet veel meer natuurlijk: een verzameling bergjes met her en der verspreide stenen vooral. En dat alles in een soort buitenwijk van Chiang Mai. Om er toch nog iets van te maken, en omdat die bergjes nogal uit elkaar liggen heeft men bedacht dat de beste manier om dit aan de toeristen te tonen een tour per paard en wagen is. Nou vooruit dan maar.
Reacties