Het is inmiddels onze tweede (volle) dag in Hong Kong. Vanochtend sloeg de jetlag nog even in volle hevigheid toe, dat wil zeggen: inslapen was geen probleem, maar wakker worden wel; we hadden de wekker om 9:30 gezet maar daar bleken onze lichamen absoluut niet voor in de stemming dus hebben we gewoon toegegeven en zijn een uur of twee later opgestaan. Daarna ging het snel, op weg naar het gigantische Buddha-beeld dat Hong Kong rijk is: het Tian Tan Buddha-beeld.
Natuurlijk gaat het niet om dat beeld zelf maar om de weg er naar toe. En die weg was niet moeilijk maar toch vrij uitgebreid en lang. Eerst in de metro naar Lantau Island en vervolgens in een kabelbaan naar het beeld zelf. De gebruikelijke weg, tenminste dat dachten we zelf. Die kabelbaan is een verhaal apart. Ik zou nu zeggen: niet meer doen, neem een taxi, dat zal niet veel duurder zijn. Aan het begin is er een mistig traject van vouchers kopen die uiteindelijk ergens worden omgewisseld in kaartjes. Dan denk je direct naar boven kunt maar dat is niet waar: ze weten een rij van ongeveer een uur aan wachtende toeristen goed voor je verborgen te houden. Tussendoor heb je al keuzes moeten maken of je wel of niet in een glazen gondel wilt, en welke attracties je wilt bezoeken in Ngong Ping Village, een soort Disney-achtig attractiepark waar je onvermijdelijk doorheen moet wil je de Buddha uiteindelijk bereiken. Gelukkig kozen we voor het simpelste: een retourtje naar boven en weer naar beneden gewoon in een “economy” gondel. Wat de meeste mensen doen, trouwens, en de wachttijd niet echt verkortte.
Eenmaal boven was de Buddha zelf toch wel prachtig.
Terug was het inmiddels bijna sluitingstijd voor de gondel. Dat hadden meer mensen in de gaten dus was ook de wachttijd voor de terugreis inmiddels ruim eer dan een uur. Gelukkig bleek er ook een bus terug richting metrostation te gaan, en dat hebben we toen maar gedaan.
Reacties