Als je ergens voor het eerst komt en je wilt je met bus, tram, trein of metro laten vervoeren dan is het verstandig je te oriënteren op de betaalwijze. Ikzelf doe dat overigens nooit en gelukkig voor mij gaat het ook altijd goed. Voor je je reis begint ga je op zoek naar de kaartjes-automaat en daar leer je meestal al heel veel van.
Zo ook nu. Hong Kong heeft een uitgebreid metrostelsel. Onze eerste metroreis betaalden we contact. De reis kostte iets meer dan een euro: een heel schappelijk bedrag. Sowieso is reizen in Hong Kong niet duur, ongeacht of je een taxi neemt of met de metro of bus reist. Eigenlijk is niets in Hong Kong duur, ook het eten niet en andere zaken die je wilt aanschaffen. Alleen hotels zijn duur, maar dat is een ander verhaal.
Na de eerste metroreis werden we al snel geconfronteerd met de Octopus-kaart, ogenschijnlijk in eerste instantie erg lijkend op onze eigen OV-chipkaart en de Oystercard zoals ze die in Londen kennen. Na wat onderzoek blijkt dat de Octopus-kaart aan de basis heeft gestaan van onze eigen OV-chipkaart, zie de informatie hier (volgens mij halen ze wel wat jaartallen door elkaar, overigens). Voor de geschedenis van Octopussy zie hier. Ze zijn er in 1997 mee begonnen, dus pak hem beet zo’n 15 jaar eerder dan in Nederland.
Maar waar men in Nederland nog niet in is geslaagd: hier werkt de kaart wel goed en volledig voor het OV (OK, Hong Kong is in dat opzicht een wat kleiner en minder divers gebied qua openbaar vervoer), en — veel belangrijker — hier is men erin geslaagd de kaart voor veel algemener gebruik geschikt te maken. Zo kun je er in veel winkels mee betalen, je kunt ermee parkeren en kan hij gebruikt worden voor toegang tot (commerciële gebouwen). Een generiek betaalmiddel dus, een mooi staaltje van techniek. Hoe het met de beveiliging zit weet ik echter niet….
Reacties