Maandag 2 januari 2012
Na dagen van feitelijk niets-doen in Bangkok en rondhangen op onze kamer, de directe omgeving, en de straatrestaurants in de buurt is het nu tijd om verder te trekken. Met enige tegenzin want we hadden het er erg fijn.
We begeven ons naar het vliegveld. Bij toeval zijn we er achter gekomen dat er zich sinds 2010 een positieve ontwikkeling heeft plaatsgevonden: er is een trein operationeel (naar goed Thais gebruik natuurlijk een skytrain), die ons van eindstation Phaya Thai naar het vliegveld Suvarnabhumi brengt, dit alles in 25 minuten en voor exact 45 Baht (een (1) euro, ongeveer). Phaya Thai bevindt zich op 5 minuten lopen vanaf het Pullman hotel, toch vindt de conciërge dat we een Tuktuk moeten nemen. Dat doen we niet. Maar die trein is wel een aanrader hoor, de taxi op de heenweg was prima maar dit is veel beter, sneller, comfortabeler en goedkoper. Doen als je naar Bangkok gaat!
Op het vliegveld aangekomen worden we geconfronteerd met een relikwie uit het verleden. Een gigantische rij voor de incheckbalie! Waarom is dat nog nodig in deze tijd van online inchecken, bagage drop-offs enzovoorts. Bangkok Airways (“boutique”, noemen ze zichzelf) biedt al deze services niet en 40 minuten onnodig wachten volgen.
Om vervolgens een dik uur in een vliegtuig met luidruchtige Russen te zitten. Ik had er wel eens van gehoord maar nog nooit zelf ervaren.
Aangekomen op Koh Samui valt het vooralsnog ook allemaal een beetje tegen. Het regent, en niet zo’n beetje ook…. Blijkt een tropische cycloon met de naam “Benilde”. Niet fijn, en in de striemende regen verplaatsen we ons in een taxi naar de “Eden Bungalows” in het
Fisherman Village. Dat is op zich prima, we hebben er een fijne bungalow – weliswaar met slecht internet, veel muggen en een beperkte douche – maar de regen zorgt ervoor dat we ons in onze bewegingsvrijheid beperkt voelen.
Alles is er ook veel duurder in vergelijking met Bangkok, natuurlijk omdat dit een toeristisch eiland is. Voor het eten zijn we het dubbele kwijt en hoewel het resort niet echt duur is is de kwaliteit toch ook wel navenant minder. En dan de taxi, relatief duur. Het vooruitzicht om morgen twee uur (minimaal) op een boot in de regen naar Koh Tao te gaan maakt ons er ook niet vrolijker op. Maar goed we doen het maar, hopelijk valt het mee….
Op dit moment lezen wij

spelen wij
smeren wij
Reacties