Volcano

Maandag 30 mei
Vanochtend vertrokken we uit ons verblijf bij Hilo, en we realiseerden ons dat we de feitelijke innkeeper annex waterval-eigenaar helemaal niet hadden ontmoet. Niet bij het inchecken, en ook niet bij het uitchecken. Er was dus eigenlijk ook niet echt sprake van in- of uitchecken, we kwamen en vertrokken gewoon. Ja, we hadden een lange man met een hond op het landgoed zien rondlopen en daar vriendelijk naar geknikt, en dat zal hem wel geweest zijn.

Het ontbijt werd de afgelopen dagen verzorgd door twee vlotte meiden die goed wafels konden bakken en eieren bereiden, maar zij waren duidelijk "inhuur". Toch wel tekenend voor de informele manier waarop hier alles gaat, best prettig eigenlijk. Voor de innkeeper ook natuurlijk, weinig gedoe aan zijn hoofd vanwege die vervelende gasten.

We daalden nog een keertje af naar de waterval en verwonderden ons nogmaals over de schoonheid ervan . Het programma voor vandaag: op naar de volgende verblijfplaats in het dorpje Volcano, vlakbij de vulkaan. Dat is een ritje van hooguit drie kwartier, dus onderweg hadden we voldoende tijd om zo hier en daar te stoppen.

Allereerst genoten we van een biologisch-organische lunch in het oude hippiestadje Pāhoa, en dat was best lekker. Vervolgens stopten we bij het Lava Tree State Park, en deden daar een korte hike. De natuur en lang geleden gestolde lava in een wonderschone combinatie. Na onze ervaringen van gisteren waren we wel blij dat deze hike over een netjes aangelegd betonnen pad voerde 🙂 Maar het was er behoorlijk mooi, dat wel. Echt de moeite van de stop waard.
En zo zachtjes aan bereikten we Volcano. Dat is echt niet veel meer dan een kroeg (nee, er is niet eens een kroeg), een Thais restaurant, een tankstation en een mini-supermarktje. En ook nog wat huizen, waarvan veel midden in het regenwoud, zo ook ons verblijf: Volcano Tree House, waar we de Treetop Suite hadden gereserveerd. Bij aankomst wederom geen innkeeper te bekennen. Na een telefoontje blijkt dat we de enige gasten zijn, de deur open is en we kunnen doen en laten wat we willen. Het is een fantastisch appartement op de derde verdieping, midden tussen de bomen. Het is stil, we horen alleen vogels. Heerlijk. We zitten inmiddels wel op zo'n 1000 meter hoogte, veel vocht, mist en regen hier ook maar wel fijne regen wederom.
 Na uitgebreid te hebben gerelaxt gaan we eten bij de Thai. Bij de "Hawaii Guide Me" app op de iPhone zijn de reviews gemengd, zo lees ik "Possibly the most expensive Thai restaurant in Hawaii. Turn around, drive 19 miles to Hilo and you will still save money!". Maar goed, we gaan toch (weinig keus, trouwens). Echt goedkoop is het inderdaad niet maar ook niet zo extreem als deze reviewer beweert, en de kwaliteit is zonder meer prima. Voor $40 pp zijn we alles inclusief gereed en kunnen we zelfs nog wat meenemen in een doggy bag. In het pikkedonker rijden we terug naar onze boomhut maar de Jeep Patriot kan het zonder meer aan.