O’ahu

Vrijdag 20 mei
's Ochtends op ons gemak opgestaan en ontbeten bij de lokale Starbucks. Het is heerlijk weer in LA, en we kunnen het allemaal volledig op ons gemak doen. Sowieso valt de ontspannen sfeer in LA me wel op, eigenlijk wel waar je ook komt.

Het 1-koffer-beleid wordt gelijk al bij de eerste reisbeweging goed getest. Hoe het komt weten we niet precies maar niet alles past er meer in. We besluiten wat kleding achter te laten en ik ook een paar schoenen. Een paar dat ik weliswaar mooi vond maar die bij nader inzien toch onvoldoende steun aan mijn voeten boden. En ik heb al een tijdje last van mijn linkervoet dus misschien dat het helpt, bovendien heb ik nog twee paar bij me, voor mijn doen best veel. Op ons gemak met de FlyAway bus naar het vliegveld (kosten $7) en ruim op tijd aanwezig voor onze vlucht naar Honolulu. Dat is toch best nog wel een eindje vliegen, zo'n bijna zes uur, waar nog weer eens drie uur tijdsverschil bovenop komt. We zitten nu dus op exact 12 uur tijdsverschil met Nederland. Bij aankomt stappen we vanuit het vliegtuig direct in de open lucht, en een heerlijke zwoele deken van warmte valt over ons heen.

We nemen een taxi naar het hotel, het Hilton Hawaiian Village in Waikiki, waar ook de conferentie wordt gehouden die ik de komende week zal bijwonen. Het blijkt een werkelijk enorm hotel te zijn, met veel toeristen.
We waren er eerlijk gezegd al voor gewaarschuwd dat Waikiki een enorme "tourist trap" zou zijn en dit hotel is wel min of meer de verpersoonlijking daarvan. Vier torens met kamers en inderdaad als onderdeel van een "village" met veel winkels, vier zwembaden, etc. etc. Niet echt ons ding, dus. Gelukkig hebben we een fijne, ruime kamer, met een "partial view" op de Stille Oceaan (ook wel Grote Oceaan genoemd en vroeger de Stille Zuidzee).
Wat direct opvalt is het heerlijke klimaat. Aangenaam warm maar niet te warm. Regelmatig valt er een korte regenbui van een paar minuten of zo die er voor zorgen dat de lucht aangenaam blijft. Het is ook geen vervelende regen om over je heen te krijgen of zo, geen enorme plensbuien (vrijwel niet, tenminste) maar meer een soort tussenvorm tussen damp/mist en regen in. Heel licht en aangenaam. We eten niet in een van de vele restaurants die het hotel rijk is maar zoeken wat in de buurt. Thais dit keer, maar dat hebben we wel eens beter gehad.

Zaterdag 21 mei
Aan het einde van de ochtend wandelen op ons gemak van Waikiki naar downtown Honolulu, en ontbijten daar. Zo'n wandelingetje is goed te doen. Vervolgens begeven we ons met een taxi naar de heuvels ten noorden van Honolulu waar je lekker kunt hiken in het regenwoud, dat lijkt ons wel wat.

Dus op naar het Hawai'i Nature Center, van waaruit we de Makiki Valley Loop Trail lopen.
Die is adembenemend mooi, met prachtige natuur en een overdaad aan verschillende planten. En alles is er groener dan groen, natuurlijk door het geweldige klimaat hier.
Het is niet een superlange hike, maar we doen het op ons gemak. Uiteindelijk doen we er zo'n 2,5 uur over.

Bij terugkomst in het hotel verken ik vast het conferentiecentrum bij het hotel en haal er ook vast m'n badge voor de conferentie op, inclusief het programma. Het worden volle dagen zo te zien (naast de taken die ik er heb als jurylid van SCORE), maar ik heb er behoorlijk zin in. In de volgende post zal ik er meer over schrijven.  's 's Avonds wandelen we op ons gemak door Waikiki en weer valt op hoe enorm toeristisch het er is, en ook wat dat betekent voor het soort winkels dat je er aan treft. Zo komen we niet een maar twee winkels van Louis Vuitton tegen, en ook Apple is er met een gigantische AppleStore vertegenwoordigd (even de iPad 2 bekeken: wow). Min of meer bij toeval stuiten we in een achterafstraatje op het restaurant Wasibi Bistro, onderdeel van een (bescheiden) internationale keten. Hier eten we voor weinig ($30 per persoon inclusief een drankje) een van de best Japanse maaltijden die ik ooit heb gegeten. Hier wil ik zeker terug!

Zondag 22 mei
Jetlag-wise wel vroeg opgestaan, maar verder op ons gemak ontbeten, op het balkon gezeten, en gelezen. Ik ben bezig in Kwantum van Manjit Kumar en hoewel ik veel van de feitelijkheden over de kwantummechanica nog wel weet uit het verleden is het een zeer boeiend boek om te lezen, al was het alleen maar om de vele (persoonlijke) details die het bevat over de hoofdrolspelers uit de geschiedenis van de theoretische natuurkunde. Wat me opvalt ook is hoe gedreven wetenschappers in dit veld in die tijd waren, en hoe ver ze kwamen met de ten opzichte van tegenwoordig beperkte middelen die ze hadden. Ik vraag me af of dat tegenwoordig nog wel mogelijk is.

Tegen de middag vertrekken we voor onze wandeltocht van vandaag die we volledig lopend vanuit het hotel doen. Het doel: Diamond Head (Le'ahi). Hoewel de wandeling vanaf het formele beginpunt niet zo lang is, doen we er uit en thuis vanuit het hotel toch wel zo'n vier uur over, maar het is een heerlijke wandeling in dit geweldige klimaat, heel relaxed en met mooie vergezichten.

Aan het einde van de middag brengen we een bezoekje aan een van de gay bars in Honolulu, de Hula's Bar. En het is best een grappige bar op de een of andere manier. Iedereen is er: de faghags, de hoerenjongens, de oudere heren op jacht, de toeristen, de vaste bezoekers, en de verdwaalde heterofamilie (die na een influistering door de barman snel de bar verlaten). We zijn not the only gay in the village, dat is wel duidelijk 🙂 Bij terugkomst in het hotel lezen we wat, ik schrijf wat op dit weblog, bekijk nogmaals het werk van het studententeam dat ik hier begeleid tijdens SCORE (ben trouwens benieuwd hoeveel van hen aanwezig zullen zijn, maar toch tenminste eentje), en qua eten beperken we ons deze keer tot afhaalpizza: ja zelfs dat kan in het Hilton Hawaiian Village!