Vorig jaar was ik met mijn goede vriend Daan naar Heerlijk Rotterdam. Dat was goed bevallen, en dit jaar ging ik met mijn goede vriendin Miranda.
Omdat ik het klappen van de zweep inmiddels ken, ging ik meteen op het doel af: restaurant "De Zwethheul". Daar werden we zeer voorkomend en prettig ontvangen, en we besloten alles te nemen wat op het menu stond.
De gepocheerde Noordzee-tong met gerookte paling, zoet-zure komkommer en een saus van gerookte knoflook. Heerlijk was dat. 
Vervolgens rosbief van tonijn, basilicumdressing en een koekje van parmesaam. Perfect, de smaken gingen heel goed samen. Zag er ook zeer smaakvol uit. 
Tenslotte een creme van krab met Hollandse garnalen, Granny Smith Appel, en een room van gezouten citroen. Het zag er niet zo bijzonder uit maar het was echt het hoogtepunt: een perfect samenspel van smaken waarbij de appel als verrassing aan het einde naar boven kwam drijven. Dit is misschien wel het beste wat ik dit jaar geproefd heb, in alle schijnbare simpelheid…. Wat is die Zwethheul toch een feest zeg!
In het bijbehorende boekje van Heerlijk Rotterdam staan korte standaard-interviews met de deelnemers, en daar mag best wat meer over worden nagedacht vind ik. Chefkok Mario de Ridder van De Zwethheul geeft hier als antwoord op de vraag "Hoe bent u bezig met duurzaamheid binnen uw vakgebied?" het volgende: "Onze gerechten worden enkel bereid met verse producten waarbij het vooral gaat om de smaken en beleving". Ja duh, dat zegt iedere chefkok en het heeft bovendien niets met het begrip duurzaamheid te maken. Jammer dat de kwaliteit van het voedsel niet ook terug te vinden is kleine (commerciële) uitingen zoals deze. Maar dat was overigens niet het enige voorbeeld en ook niet alleen van hem.
Vervolgens gingen we naar "The Harbour Club ", lekker oesters eten. "Gillardeau", niet al te ziltige oesters zijn dit. Goed en vol van smaak.
En… met heerlijke dressings. Erg lekker maar beetje anonieme ontvangst.
Tenslotte naar "Devine" en dat was toch ergens wel een beetje een foutje omdat we eigenlijk ook wel wisten dat het na De Zwethheul niet beter kon worden. De jongen die ons help deed wel serieus zijn best en hij was ook best leuk enzovoorts maar helaas de kwaliteit van het eten compenseerde het niet.
Ik had een landhoen en tja dat was gewoon niet veel meer dan een landhoen. Gewoon een kip zeg maar dus. De leuke jongen deed nog zijn best met een verhaal over hoe lang die kip wel niet buiten had gelopen, en dat vind ik leuk voor die kip natuurlijk maar al te oud moeten ze niet worden want dan wordt het vlees taai. En dat was hier een heel klein beetje wel het geval.
Reacties