Gisteren was ik jarig maar ik vierde mijn verjaardag niet, dat doe ik eigenlijk sowieso vrijwel nooit en deze keer was geen uitzondering. Een verjaardag betekent voor mij persoonlijk niet zoveel. Ik was in de ochtend wel even bij mijn moeder langs en quel surprise, mijn zus en mijn broer waren er ook. Leuk, gezellig. Ik had tompoezen meegenomen, hoewel ik bij de banketbakkerij om appelpunten had gevraagd. Het maakte niet uit, dat was ook goed, zelfs nog beter vonden broer en zus. Ze speelden even wat met de iPad (precious) want die hadden ze nog niet gezien, mijn moeder kende die inmiddels wel en dronk gewoon haar koffie.
Mijn moeder heeft last van geheugenverlies, en dat wordt wel merkbaar erger. En op het moment beseft ze dat zelf ook, dus praat ze er veel over met ons. Dat zijn natuurlijk ook gesprekken over haar toekomst, en hoe dat dan moet gaan, zeker als het slechter gaat. Ze heeft er zelf een duidelijk idee over. Aan ons de taak haar zoveel mogelijk daarin te ondersteunen.
Mij broer moest weg, die had zijn portemonnee verloren maar ook weer gevonden en ging hem even ophalen.
En mijn zus regelde ter plekke het jaarlijkse uitje naar Drenthe, dezelfde plek telkens want dat vindt mijn moeder fijn, zij houdt van dingen die bekend zijn. Mijn zus en moeder gaan steeds langer en ik steeds minder lang naar Drenthe maar toch vind ik het fijn dan om daar ook even te zijn. Mijn broer komt ook maar die kijkt nog even hoeveel honden hij daar kwijt kan.
Ik gaf mijn moeder een onhandige kus en vertrok ook.
Reacties