De afgelopen twee weken was mijn oom Henk op bezoek. Henk is de jongste, en nog enige in leven zijnde broer van mijn moeder. Hij leeft eigenlijk al het grootste gedeelte van zijn leven in Canada, is jong geëmigreerd. Daar getrouwd, kinderen gekregen, gescheiden, en vervolgens hertrouwd. En nog steeds gelukkig. Hij is een paar keer hier geweest, ik ook een keer daar (St. Thomas, Ontario nabij Toronto), en mijn ouders zijn er toen mijn vader nog leefde ook nog een keer op bezoek geweest.
Een aantal maanden geleden kondigde hij zijn beoogde komst aan. Leuk natuurlijk, maar ook wel een beetje zorg: hij wilde bij mijn moeder verblijven en dat was uitstekend, natuurlijk, maar goed zoals bekend wordt zij een dagje ouder en zou dat wel goed gaan? Wij, de kinderen van mijn moeder, stelden een plan op. Niet voldoende om twee volledige weken te dekken natuurlijk maar toch naar vermogen, zullen we maar zeggen.
We namen hem een middagje mee naar de SS Rotterdam, de Parade, en een hapje eten bij een bekend chinees restaurant op de West-Kruiskade. En een ijsje bij Capri na.
Groepsfoto, met mij wat onherkenbaar in beeld.
Een ingewikkelde vorm van communicatie tussen mijn broer en mijn moeder


Reacties