Melaka

Zaterdag 23 januari
Een behoorlijk gedeelte van de dag gaat op aan de busreis naar Melaka, aan de westkust van Maleisië. Al met al een reis van ongeveer 3,5 uur, de douane- en immigratieformaliteiten meegerekend. Het is een prettige en een relaxte reis, gedurende welke het me opvalt dat Borneo niet het enige gedeelte van Maleisië is dat ten prooi valt aan palmolieplantages.

In Melaka verblijven we in het The Majestic Malacca, een safe bet want deze hebben we opgedoken uit de Small Luxury Hotels of the World, en die hebben ons nog nooit eerder in de steek heeft gelaten.

Ook deze keer is het weer helemaal goed, een zeer prettig en mooi hotel in koloniale stijl, waar het aan niets ontbreekt en we ook bijzonder vriendelijk worden onthaald. Fijn toch zo’n hotel waar alles klopt.

Soms is het ook wel een beetje eng. Zijn we in de ochtend even weg, komen we terug, is heel de kamer netjes gedaan (heb ik wel eens anders meegemaakt). Zijn we in de avond even van de kamer, komen we terug, zijn de bedden wederom netjes opgemaakt, staat de TV aan (is dat nodig?) en staat er een bakje fruit of een andere lekkernij.

Ik kan het aanbevelen als je ooit nog eens in Melaka verzeilt raakt (geloof me: als je hier bent dan ben je blij dat je in een beetje leuk hotel zit). Needless to say dat hiermee het goedkope gedeelte van de reis wel zo’n beetje voorbij is.

Omdat we ’s avonds geen zin mee hebben de stad in te gaan dineren we ook in het hotel.

En dat voldoet ook aan de verwachtingen.

Zondag 24 januari
Idem voor het ontbijt de volgende dag. Voor de verandering eens geen buffet maar gewoon a la carte en aan tafel geserveerd. Wel zo plezierig en gemakkelijk.

Melaka is een populaire stop in Maleisië omdat het een pittoresk plaatsje is waar de oude kern grotendeels van bewaard is gebleven cq. is gerestaureerd (en baksteenrood geverfd). In de afgelopen eeuwen zijn achtereenvolgens de Portugezen, de Nederlanders en de Britten eroverheen gegaan en dat heeft z’n sporen nagelaten.

Nu leeft men er van het toerisme en dat komt de kwaliteit van het geheel niet ten goede. En omdat men besloten heeft dat toeristen van musea houden wemelt de stad ervan: zo is er onder meer een architectuurmuseum, een postzegelmuseum, een museum van/voor/over de jeugd, een vliegermuseum, een martelmuseum, een historisch museum, een maritiem museum, een bestuursmuseum, het Cheng Ho cultureel museum, het Baba Nyonya Heritage museum en het "Museum of Enduring Beauty".

Dit laatste bezoeken we, niet alleen vanwege de mooie naam maar ook vanwege het onderwerp. Het laat goed zien wat mensen bereid zijn om te doen om er "mooi" uit te zien. Maar dan niet in de vorm van plastische chirurgie of iets dergelijks, maar de zeden en gebruiken die verschillende groeperingen/stammen erop nahouden, van tatoeages tot uitgerekte nekken, van scarification tot onderlippen met schotels erin, van korsetten tot afgebonden voeten en afgeplatte schedels. Heel interessant.

Verder verkennen we het plaatsje wat.

Ook Melaka ontkomt niet aan de mall-epidemie die in Azië heerst. In een ervan wordt een wedstrijd gehouden tussen Chinese jongeren wie als beste draak over wat palen kan hupsen (elke draak bestaat uit twee Chinese jongetjes). Ik vermoed weer een of ander evenement in het kader van het de festiviteiten rond het naderende Chinese Nieuwjaar.

In de middag onderga ik een Balinese massage in de Spa bij het hotel. Eerlijk gezegd kan ik na afloop nog steeds niet vertellen wat het verschil is tussen een Thaise en een Balinese massage, behalve dat bij de laatste er ook regelmatig met twee houten hamers op je rug geslagen wordt. Maar lekker is het wel.

De vaart met dingen doen en bekijken begint er wel een beetje uit te raken. We zijn steeds meer aan het relaxen. En dat is gezien het naderende einde van de vakantie wel zo fijn.

O ja, voor ik het vergeet: in Maleisië kom je veel personenauto’s tegen van het merk Proton. Ik had er nog nooit van gehoord, wat waarschijnlijk komt doordat het merk niet naar Nederland wordt geëxporteerd. Op Wikipedia kun je lezen wat de effecten zijn van het protectionisme dat de Maleisische regering hier hanteert.

Maandag 25 januari
Laat opgestaan, lekker ontbeten in het hotel, op ons gemak richting stadje gewandeld, een versterkend vruchtensapje genuttigd, en een boottochtje gemaakt. Geconstateerd dat de Maleisische regering veel heeft gedaan om Melaka zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor toeristen maar nu net niet de juiste dingen: een boulevard langs de rivier aanleggen tot ver buiten het centrum, waar niemand over heen loopt? Een attractiepark met een mislukt reuzenrad waar niemand in wil? Alle huizen in het centrum baksteenrood verven zodat duidelijk is wat historisch is en wat niet? Daarmee alle mooie details verbergend, enfin….

‘s Middags naar de bioscoop (Sherlock Holmes), kosten kaartje MYR 7 (1,40 euro). Ik zeg het er maar weer even bij want dat is toch werkelijk spotgoedkoop.

De dagen hier in Melaka waren misschien niet zo dynamisch maar ik heb me wel weer enorm op m’n gemak gevoeld. Dat ligt toch echt aan Maleisie. Het is echt een "verblijfsland", echter over de gehele linie genomen blijft het een beetje achter bij landen zoals Thailand, Vietnam, etc. als het gaat om cultureel erfgoed en culinaire aangelegenheden. Maar sterke pluspunten zijn zeker de natuur en het algehele gevoel van veiligheid, vriendelijkheid van de mensen en ook het feit dat je nergens wordt belazerd, gedoe hebt of wordt lastig gevallen.