Ik ben geen vegetariër. Mijn favoriete slagerij is "De Groene Weg" in Rotterdam. Ik noem deze slagerij: de vegetarische slager, omdat ze er alleen biologisch vlees verkopen. Een beetje flauw misschien maar goed, zo ben ik dus kennelijk. Ik kom er al heel lang, alleen niet zo vaak, want ze zitten helaas niet om de hoek. Meestal sla ik dus voor een paar weken in.
De eigenaar is nog steeds dezelfde. Hij heet Theo en het is een uiterst vriendelijke man, vakbekwaam en gepassioneerd (dat laatste denk ik, maar weet ik niet zeker). In de loop der jaren is hij zelf steeds meer op een varkentje gaan lijken. Dat bedoel ik niet vervelend en ik bedoel er ook niet mee dat hij zo in omvang is toegenomen of zo, niet meer dan normale mensen door de jaren heen in ieder geval. Ik heb het dan vooral over zijn gelaatsuitdrukking, hij heeft steeds meer de uitstraling van een (ongetwijfeld biologisch) varkentje gekregen, als ware het dat hij zich steeds meer is gaan vereenzelvigen met zijn eigen product, zoiets.
Ook het overige personeel is altijd vriendelijk en vakbekwaam: leuke jongens (zelf toekomstige varkentjes, kan ik dan niet helpen te denken) en frisse meiden. Wie wil daar nou geen vlees van kopen.
Gisteren was ik er weer. Ik heb een nieuwe fiets en het is een leuk ritje. Voor de eerste keer dat ik er kwam maakte ik een inschattingsfout. Er lagen twee lamsrackjes naar me te lachen, niet eens al te groot maar gewoon echt mooi. Ze bleken na weging bij elkaar 52 euro te kosten. "Een mooi stukje vlees", zei Theo er nog wat aarzelend bij. Ja Theo, dat zal best, maar dat is toch wel wat teveel van het goede. Biologisch vlees is wel wat duurder inderdaad.
Maar wat kocht ik dan wel? Twee dingen wil ik met name noemen.
Allereerst de zgn. "Rocky Sticks". Dat zijn een soort varkensmedaillonnetjes, drie in totaal aan een stick, met een randje spek eromheen. En natuurlijk heerlijk gekruid. Al jaren een topper en terecht, dat vindt Theo desgevraagd zelf ook. Ze hebben de zaterdagavond niet overleefd.
En dan de spareribs, een eye-opener voor mij. In z’n algemeenheid ben ik helemaal geen fan van spareribs, maar deze…. Wow! Erg lekker. Ik zou ze overigens niet eens gekocht hebben als ik niet ergens bij toeval had gelezen dat Theo er een prijs mee had gewonnen.
Al met al: als het even kan koop hier je vlees!
Reacties