Gisteren was het dan zo ver: een diner in restaurant Ivy, waar chef-kok Francois Geurds de scepter zwaait. Ivy is new and hot in town, en er wordt moleculair gekookt en gedineerd. Dat had ik nog nooit gedaan, en de verjaardag van vriendin Miranda was een mooie gelegenheid om dat eens uit te proberen. Vond zij zelf ook.
Na het aperitief aan de bar werden we aan tafel getrakteerd op een aantal amuses.
Crostini’s, kunstig gepresenteerd, en tijd voor Miranda om haar cadeautje uit te pakken: een eau de parfum van Victor en Rolf: "Flowerbomb".
Een hapje met tomaat en olijven roomijs. Echt heerlijk!
Een BBQ-spiesje met appel, komkommer en aioli, een sausje in een zakje, wat je zelf kapot moet knippen en over je spiesje verspreiden. Heel lekker.
Een cornet piccalilly/liquorice. Zalig! Echt een sensatie van smaken. Moet in een keer gegeten worden, vanzelfsprekend.
En tenslotte een waterpijp met appel, munt en limoen zodat je van binnen voldoende schoon wordt om de smaken van wat volgt volledig tot je te kunnen nemen.
Je kunt kiezen om a la carte te eten, maar ook een vijf- of zevengangenmenu is mogelijk. Omdat het toch maar een gewone donderdag was gingen we voor het vijfgangenmenu (75 euro per persoon). Dat betekende wel het uitblijven van vloeibare stikstof aan tafel, dat was voorbehouden aan het zevengangenmenu. Jammer jammer, daar had ik me nu net zo op verheugd.
Dish #1: Gamba/gingerbeer/crispy skin. Zalig zalig, woorden schieten toch eigenlijk echt wel tekort.
Dish #2: Toffee pompoen/coquilles/toast pecorino. Echt de lekkerste die coquilles die ik ooit heb gegeten. Perfect bereid en de combinatie met de toffee was briljant.
Dish #3: Ossehaas/vongole/kerrieschuim. Oorspronkelijk met zwezerik, maar ik eet geen orgaanvlees. De ossehaas is gedurende een lange tijd bij 45 graden Celsius (kan ook 43 of 47 zijn, daar wil ik even van afwezen) bereid om zodoende het gerecht goed te bereiden en tegelijkertijd de celstructuur niet te beschadigen. Lekker maar niet het hoogtepunt van het diner.
Dish #4: Lam/wortel/knoflook/zilverui. Een heerlijke lamsbout, perfect bereid. Ik ben er nog niet over uit, zo goed was dit gerecht.
Dish #5: Citrus/hazelnoot/eucalyptus. Gewoon wel aardig, maar ik ben niet zo’n "toetjes"mens. Al met al wel de moeite waard hoor.
Kan ik Ivy aanbevelen? Jazeker. Ik denk dat dit op het moment tot de beste restaurants van Rotterdam behoort, zo niet van Nederland. In ieder geval (Michelin)sterrenmateriaal, zeker als je puur naar het voedsel kijkt.
Het publiek was wel een beetje Gerard Cox/Joke Bruijs-niveau. Toch wel een tikkie aan de ordinaire kant. Wij waren de uitzonderingen, vanzelfsprekend 🙂 Ook de bediening was een beetje te gewoontjes voor het niveau van het voedsel zelf. Wel enthousiast en goed voorgelicht wat ze moesten opdienen.
Maar meer dan dat ook niet.










Reacties