The Golden Banana en Angkor

5 januari 2009
We staan niet al te laat op, Michel gaat eerst naar de GYM om te hardlopen, en we genieten van ons (voorlopig) laatste ontbijt in het Park Plaza Sukhumvit. Mochten we uiteindelijk besluiten om onze reis in Bangkok te beeindigen dan komen we hier zeker terug, want dit hotel is echt good value for money.

Het inpakken van de tassen begint nu al een probleem te worden: het past nog maar nauwelijks en we zijn net onderweg. Helemaal begrijpen doen we dat niet want in Bangkok hebben we vrijwel niets gekocht, alleen wat kleding. Enfin, misschien moeten we anders onderweg maar eens wat weggooien. We sjouwen ook een bizar groot aantal reisgidsen met ons mee, nergens voor nodig.

Ook de reis naar het vliegveld verloopt vlotjes, en kost ineens nog maar 300 Baht (inclusief de tol) in plaats van eerst zo’n 500 Baht meen ik. Merkwaardig. Na inchecken blijkt dat we gebruik mogen maken van de lounge van Bangkok Airways. Hoewel die een beetje shabby oogt is het geen overbodige luxe: als je met Nico Plat op reis gaat dan ben je er zeker van dat je ruim op tijd op het vliegveld bent 🙂 Ik ben een nerveuze reiziger, maar nu zijn we beiden toch erg ontspannen. We gebruiken de tijd om wat te lezen en om de dikke stapel papier in te vullen die kennelijk nodig is voor de Cambodjaanse autoriteiten om ons toegang te verlenen.

Luchthavens blijven vreemde plaatsen vind ik. Mensen zijn er samen maar iedereen is onderweg. Tegelijkertijd geeft dat de plek een bepaalde sfeer voor mij. Klinkt misschien wat vaag maar ik weet niet hoe ik het beter moet zeggen. En hoewel wachten natuurlijk in zekere zin altijd doelloos is vind ik het een fijne omgeving om te zijn (niet te lang natuurlijk, gewoon eventjes).

De vlucht met Bangkok Air verloopt gladjes en aangenaam. Het vliegveld van Siem Reap lijkt eerder op Honolulu dan op iets anders. De formaliteitenmolen op het vliegveld verloopt ook gesmeerd: binnen no-time hebben de Cambodjaanse autoriteiten het hele vliegtuig door de visummolen, de immigratie en de douane getrokken. Knap hoor.

Het weer is aangenaam warm: zonnig, maar niet drukkend of zo.

Buiten staat de chauffeur (nou ja: schaapachtig lachend jongetje, eerder) al op ons te wachten om ons naar de Golden Banana te brengen. Het resort blijkt minder groot te zijn dan dat het op de foto’s eruit zag maar het is er prima verder. Het is er "gay friendly", wat gelukkig niet betekent dat er alleen maar homo’s verblijven. Gek genoeg heb ik altijd wel het idee dat ze dan op een of andere manier wat vriendelijker en behulpzaam zijn (vooroordeel natuurlijk, weet ik). Vrijwel de gehele staf hier bestaat uit Cambodjaanse jongens. En ze doen hun best, maar het gebrek aan kennis van Engels breekt ze wel op van tijd tot tijd: lachen vriendelijk en knikken ja, maar begrijpen doen ze je niet. Leuk toch. En trouwens, mijn kennis van het Khmer is ook nul-komma-nul.

In de avond maken we kennis met de Khmer-keuken in Cafe Indo-Chine. Lekker: de aziatische keuken valt eigenlijk nooit tegen. Bovendien is het onze tweede trouwdag, dus wel iets om te vieren!

Eerste indruk van Siem Reap: koloniaal, landelijk plaatsje. Ook doet het denken aan een bijenkorf: het lijkt wel of 70% van de bevolking zich voortbeweegt op brommertjes, en dan wel min of meer willekeurig door elkaar heen. Openbaar vervoer is er hier niet trouwens.

Dinsdag 6 januari 2009
Deze dag staat in het teken van een bezoek aan Angkor. We hebben een gids en een chauffeur voor de hele dag gehuurd ($25 elk): dat lijkt handig anders weet je toch niet waar je zijn moet of hoe je daar moet komen, en waar je naar staat te kijken. Onze gids heet Sarun, en dat blijkt een grappig mannetje te zijn, die veel van Angkor weet (alle gidsen daar zijn gecertificeerd, overigens) maar bij vragen die wat buiten het onderwerp "Angkor" vallen toch vaak geen antwoord weet te geven (ik kan best nieuwsgierig zijn en wil meer van hem weten). Maar het bevalt goed en het is prima een dag met hem uit te houden, hij loodst ons er vaardig doorheen.

Het werelderfgoed Angkor bestrijkt een groot gebied en je kunt dus niet alles in een dag zien, er zijn in totaal iets van 200 tempels meen ik. Wij willen er een dag aan besteden dus er moet een selectie gemaakt worden. Zelf hadden we al wat uitgezocht van te voren en dat komt overeen met het voorstel van Sarun.

Eerst bezoeken we Ta Prohm, de "jungletempel", waar ook delen van de film Tomb Raider, met Angelina Jolie, zijn opgenomen. Welnu, dat blijkt zich te beperken tot een of twee shots (op een plek die we ook hebben gezien), mevrouw Jolie was welgeteld een dag hier maar heeft hier niet overnacht want dat vond men toch te primitief en onveilig. Daarom sliep ze in Bangkok en werd voor een uurtje of wat filmen overgevlogen.

De tempel zelf is overigens bijzonder mooi.

Vervolgens is de ommuurde stad Angkor Thom aan de beurt.

Het is behoorlijk warm en daarom drinken we op suggestie van Sarun een kokosnootje leeg. Tip van de dag: doe dat; erg lekker is het niet maar ook niet vies of zo, maar je energielevels schieten binnen de kortste keren terug naar normaal.

We brengen een bezoek aan de Bayon.

De lunch gaat hier zoals we hadden vermoed. Sarun weet wel een tentje dus daar gaan we heen. Natuurlijk heeft hij een afspraak met de eigenaar: als hij toeristen erheen lokt dan krijgt hij provisie. Begrijpen we ook wel, helemaal niet erg en bovendien is het eten er uitstekend. Zijn we ook wel aan toe op dat moment.

Links: de chauffeur, rechts: Sanur

Het hoogtepunt van het bezoek zou Angkor Wat moeten zijn maar dat wordt het helaas niet. Toegegeven, het is erg groot, maar lang niet zo majestueus als we hadden verwacht, en toch wel behoorlijk vervallen.

Er wordt veel aan restauratie gedaan maar dat gaat nog jaren duren zo te zien. Ta Phrom en de Bayon maakten meer indruk op me.

Wat wel grappig is (of ook wel triest, eigenlijk), is dat in Angkor er zowel hindoeïstische als boeddhistische tempels zijn maar dat bij wisselende koningen de tempels nogal eens van hindoeïstisch in boeddhistisch zijn veranderd, en andersom. Een naar gevolg was dat als een tempel overging van een boeddhistische heerser naar een hindoeïstische, dan ook direct alle boeddhabeelden in zo’n tempel werden verwijderd of vernietigd.

We besluiten het dagprogramma met een boottocht op het Tonle Sap meer, waar je een drijvend dorp kunt bezoeken en de zonsondergang kunt bekijken. Leuk, maar misschien allemaal net een beetje teveel voor vandaag, het is bovendien een enorme tourist rip-off. Jammer. Daar laten we het dan maar bij. Op de terugweg probeert Sarun ons wat van de gegrillde slang op te dringen die hij er gekocht heeft maar dat wijzen we beleefd doch vriendelijk van de hand.

Voor het slapen gaan kijken we nog even wat TV. Kabel TV heeft hier 85 kanalen, en op een hiervan kunnen we gewoon de maandagavonduitzending van "Pauw en Witteman" bekijken! Toch vreemd hoor, dat je in een land bent waar je aan de ene kant maar een (1) behoorlijk aangelegde weg hebt (de A6: vreemd ook: waarom nou weer de A*6* en niet de A1 of zo?), met buitenlands geld notabene, en waar je aan de andere kant wel kabel-tv met 85 kanalen en een Nederlandse zender hebt, en gratis Wifi op je hotelkamer.

Woensdag 7 januari 2009
Vandaag is onze relaxdag. Dat wil zeggen: we staan laat op, laten ontbijt bezorgen op de kamer en daarna slenteren we op ons gemak de stad (nou ja: plaatsje) door, bekijken wat tempels, zoals:

Wat Bo, de oudste tempel van Siem Reap. Het is er stil, de moeite van een bezoek(je) waard.

Het tempeltje voor de lokale geest Ya Trep, die Siem Reap beschermt en voorspoed bezorgd. Geen wonder dat hier ruimhartig wordt geofferd, in dit geval een hele kip 🙂

We zijn er overigens inmiddels ook wel achter dat het geen enkele zin heeft hier om lokale koekjes (de "riel", hier) in je bezit te hebben. Met de US $ kun je overal prima terecht, zelfs bij de kleinste kraampjes.

Na terugkomst relaxen we nog wat na in het hotel, lezen wat, ik schrijf wat in m’n weblog, en dat was het dan wel zo’n beetje.

We eten nog een vegetarisch hapje in town.

En ik laat m’n voeten nog even grondig schoon maken.

Verder niet te laat naar bed want morgenochtend gaan we reeds vroeg met de boot richting Phnom Penh.