Zaterdag 24 januari 2009
Ik zou het geen straf vinden om een tijdje in Bangkok te wonen. Ik heb nog niet zo heel veel andere steden in Azie bezocht maar Bangkok springt er voor mij tot nu toe uit want het is er easy-going, er heerst een fijne sfeer, vriendelijke mensen, fijn klimaat (qua temperatuur dan, de lucht is er een stuk minder fijn), en er is enorm veel te doen. Ben je in Phnom Penh, Ho Chi Minh City of Hanoi in hooguit een a twee dagen wel zo ongeveer uitgekeken, in Bangkok ontdek je telkens toch wel weer wat nieuws. OK, ik doe die andere steden nu een beetje tekort want zo snel zou ik dat natuurlijk ook weer niet zeker kunnen weten maar dat is wel mijn indruk. Het was erg leuk en bijzonder al die plaatsen te bezoeken (altijd al gewild, serieus) maar langer daar zijn had niet gehoeven.
De vermoeidheid begint inmiddels wel een beetje toe te slaan dus echt veel doen we niet meer op een dag. Eerst gaan we naar de weekendmarkt, waar we aan het begin van de maand ook al waren, om daar de laatste inkopen te doen. We lunchen er wat (simpel maar heerlijk en voor nog geen euro per persoon) en daarna scheiden onze wegen zich: Michel wil deze keer de hele markt afwerken en ik heb mijn zinnen gezet op het International Buddhist Meditation Center, gevestigd in Wat Mahadhat. Misschien dat ik er aan een meditatieles kan meedoen.
Het blijkt een groot complex te zijn, met natuurlijk een centrale tempel en daaromheen diverse optrekjes waar de monniken huizen, lessen worden gegeven, gemeenschappelijke ruimtes zijn, etc.
Na wat navraag kom ik bij een Engels-sprekende functionaris terecht (een van de weinigen daar) die me van alles over de meditatielessen uitlegt. Helaas is mijn timing weer slecht want ik ben te laat voor de middagsessie en (veel) te vroeg voor de avondessie. Misschien dat ik morgen nog kan gaan maar omdat we dan terug reizen naar Nederland is dat misschien een minder goed idee. Ik word ook uitgenodigd om mee te doen aan de maandelijkse retraite (de eerste 7 dagen van de maand), en eerlijk gezegd lijkt me dat een aantrekkelijk idee maar dat kan nu op dit moment natuurlijk niet. Iets om te onthouden toch, wie weet. Kost ook niets, hoewel er wel een donatie wordt verwacht.
In een tempel wordt niet alleen gebeden door de monniken maar ook geslapen en TV gekeken.
Na dit bezoek neem ik de bootbus (hoe noem je zoiets?) zuidwaarts over de rivier. Gaat een stuk sneller dan de taxi! Ik bezoek er het wijkje rond Wat Tri Mit, en deze tempel zelf natuurlijk. Hier bevindt zich een groot boeddhabeeld van ruim 800 jaar oud.
Ik kan niet ontkennen dat ik iets met de Thaise tempelcomplexen heb. Toegegeven ze zijn op een bepaalde manier zeer kitscherig maar ik vind ze toch ook mooi tegelijkertijd, en er heerst altijd een vredige, kalme en positieve sfeer. Tja en de Thai denken nu eenmaal hoe meer beelden hoe beter, dat is nu eenmaal zo, moeten we maar aan wennen.
Daarna begeef ik me met de metro op m’n gemak terug naar het hotel. Daar tref ik Michel. Na het gebruikelijke tot rust komen enzo ondergaan we deze keer beiden een massage bij Lavana, waar ik afgelopen donderdag ook al was. Ik kies deze keer voor de exclusieve hoofdhuidmassage, waarbij tevens gedurende een half uur een soort olie over je voorhoofd drupt. Het is wederom erg lekker, hoewel ik toch de voorkeur aan de “full body” versie geef. Daarna eten we wat bij een simpel maar lekker Thais restaurant in de buurt. We zijn beiden erg moe en ondernemen dus verder niets meer vanavond. In het hotel kijken we nog wel naar aflevering 3 van “Wie is de Mol?” (het is toch wel weer een erg leuke en goedgemaakte serie deze keer hoor) en gaan daarna lekker slapen.
Ik moet ook nog even terugdenken aan de lerares van de kookklas gisteren. Ik weet niet meer hoe het precies ter sprake kwam maar op een gegeven moment – tussen het fijnstampen van een gemberworteltje en het voorzichtig aanbraden van een garnaal door – zei ze dat onaantrekkelijke mannen toch echt de voorkeur verdienen boven aantrekkelijke mannen, want ongeveer 80% van deze laatste categorie wil niet werken en ook niet voor een vrouw zorgen. En dat vond ze toch echt niet kunnen. Ik vind het wel weer boeiend omdat het aangeeft hoe anders in verschillende culturen met relaties wordt om gegaan en wat men belangrijk vindt (nou ja, als ik haar dan even als representant van e Thaise vrouwen beschouw). En eerlijk gezegd zie ik er de logica en redelijkheid ook wel van in, als het klopt tenminste.
Minst nuttige meegenomen object deze vakantie: Malerone-tabletten (ter voorkoming van Malaria). Nergens voor nodig gehad, niet geslikt dus. Volgens mij vond ik dit vorig jaar toen ik naar Zuid-Afrika ging ook al zo. Mental note to self: niet meer kopen die dingen.
Zondag 25 januari 2009
Vandaag is de dag dat we weer naar huis gaan. We kunnen wat later uit het hotel vertrekken, en dat is fijn want op zo’n dag van vertrek doe je toch nooit veel. Maar onze vlucht vertrekt pas in de avond dus we zitten met een flink gat er tussen. Je wilt ook weer niet te actief zijn dan anders begin je al behoorlijk moe aan een vlucht van (in dit geval, de terugvlucht) 12 uur. Dus we besluiten de middag op een voor dit soort gelegenheden beproefde wijze door te brengen: in de sauna, En het plan is dan om van een afscheidsdrankje te genieten in de rooftapbar van een van de skyscrapers in Bangkok.
Grappig feitje is trouwens dat we met “onze” jaarwisseling hier aangekomen zijn en exact op de Chinese jaarwisseling weer vetrekken. Beide jaarwisselingen brengen we in het vliegtuig door.
wordt vervolgd….
Reacties