Het Bos van de Toekomst

Ruim twee jaar geleden overleed mijn vader en dat was een moeilijke en droevige periode. Nu kom ik niet voort uit een religieuze traditie (ik ben atheïstisch opgevoed en als ik mijn ouders ergens dankbaar voor ben dan is dat het wel) maar dat betekent dan ook wel weer dat als een dierbare overlijdt je daar dan toch wat mee moet. Een crematie lag in het geval van mijn vader voor de hand maar goed dan zit je nog steeds met de as. Daar moet je ook iets mee. Bijzetten in een urn (eventueel op de schoorsteenmantel?), uitstrooien over zee? Er zijn veel mogelijkheden. Moeilijk, moeilijk allemaal en goed zoeken naar iets wat bij je past is het devies.

De laatste jaren van zijn leven was mijn vader samen met mijn moeder regelmatig op vakantie in Drenthe, en daar hadden ze het telkens goed naar hun zin. In de buurt van hun vakantiehuisje ligt het Bos van de Toekomst, waar je tegen een gering bedrag een boompje kan planten en de as van een dierbare kan verstrooien. Dat leek ons wel een mooie bestemming. Bovendien in overeenstemming met wat mijn pa gewild zou hebben – zo voelden we dat tenminste – en dat hebben we dus gedaan.

Op deze locatie ligt de as exact (N53 00.807 E6 27.506, op een hoogte van 16 meter boven NAP).

Ongeveer een jaar na dato wilde mijn moeder graag het boompje bezoeken. Dus ma, ik, zus, broer en aanhang wederom naar Drenthe, weekend in huisje en bezoek aan boompje. We waren positief gestemd en hadden allerlei andere activiteiten gepland. Maar het bezoek aan het Bos van de Toekomst moest toch wel het hoogtepunt vormen. Helaas bleek dat "ons" boompje het niet goed had gedaan. Een beetje een zielig boompje met kale plekken. Mijn moeder was teleurgesteld en de rest van ons ook, eerlijk gezegd.

Afgelopen weekend waren we er weer en deze keer hadden we onze verwachtingen gematigd. Maar het viel allemaal reuze mee! Boompje doet het goed, wij blij, ma blij. Ze dacht eerst nog dat Staatsbosbeheer er een ander boompje had geplaatst, maar als je de foto van vorig jaar met deze vergelijkt zie je toch echt dat het hetzelfde boompje is; daar heb je echt geen DNA-onderzoek voor nodig. Kortom, helemaal goed.

Er staan gelukkig nog meer boompjes daar in dat bos-to-be. Ze zijn nog in de opgroeiende fase. Sommigen doen het op dit moment goed, anderen weer wat minder. Dat is de natuur. Maar soms levert het toch wel wat merkwaardige combinaties op met de teksten die er bij geplaatst worden.

"Zoals deze boom leeft, zo leef jij in ons hart." 🙂