In buitenlandse steden plannen we vaak globaal, lopen veel, en dan zien we wel waar we uitkomen. Zo ook hier. In de ochtend niet te vroeg, maar zeker ook niet te laat op pad. We lopen naar het Mori Art Museum. Buiten het museum is een van de permanente opstellingen van het beeld Maman te vinden, van Louise Bourgeois. In het gebouw zelf, op de 53e verdieping, is een tijdelijke tentoonstelling van Ron Mueck. Ik ben niet echt fan, het raakt me niet zo, maar sommige werken zijn wel sterk.
In de middag heb ik een lunchafspraak met een oud-studiegenoot. Ontzettend leuk hem weer te zien, we hebben elkaar veel te vertellen. Paul woont inmiddels alweer 40 jaar in Japan, is getrouwd met een Japanse vrouw die hij heeft ontmoet tijdens een reis georganiseerd door onze studievereniging indertijd. Van het een kwam het ander, verhuist naar Japan, werk gezocht en gevonden en hij leidt inmiddels al een lang en gelukkig leven hier. Nu met pensioen, en dat brengt ook weer de nieuwe uitdagingen met zich mee, die ik op een gegeven moment ook zal moeten aangaan. Alles kwam ongevraagd op zijn pad maar ik benijd zijn moed om het avontuur aan te gaan.
De dag erna lopen we richting het oosten van de stad. Tokio is toch wel een betonjungle, lang niet alles is mooi of interessant. Komt natuurlijk ook door de wijk waar we zitten, veel high-rise kantoren enzo. Toch kom je onverwacht wel pareltjes tegen. Zo strompelen we op de Kiyosumi Gardens. Een oase in de betonnen jungle, ik kan het niet anders zeggen. Echt geweldig en zo mooi.
Daarna bereiken we de eindbestemming van de middag: het Museum of Contemporary Art Tokyo (MOT). Wat zal ik er over zeggen. Een prachtig gebouw, en dat is ook wat waard. Ze hebben mooie, vroege werken van David Hockney. Je mocht er niet fotograferen (geen idee waarom eigenlijk) dus dat heb ik dan maar, braaf als ik ben, ook niet gedaan.
Twee avonden op rij eten we bij Osakana Sohinke Ginza, zo'n beetje om de hoek van het hotel. Heerlijk, en niet duur. Geweldige sashimi, sushi, maar ook wel vleesgerechten. Michel drinkt er een "highball" bij. Ik hou ik het bij een biertje. Een highball is een mixdrankje met een alcoholische basis en een groter deel niet-alcoholische drank, vaak koolzuurhoudend. Een highball wordt meestal geserveerd met ijs in een groot recht longdrinkglas. De oorspronkelijke highball, de Scotch and soda, bestaat uit Schotse whisky met bruiswater. In Japan wordt het vaak bij het eten geschonken, zegt ChatGPT. Weten we dat ook weer.
7 reacties
Nico wat leuk om die oud studiegenoot te ontmoeten. Het is weer helemaal top deze reis. Maar voooral de bloemen het groen en natuurlijk het fijne eten. En weer erg mooi gefotografeerd allemaal. Dus ook voor ons genieten.xx
Fijn dat je je oud studiegenoot weer ontmoet hebt.
Volgens mij zag ik bij die prachtige bloemen ook hortensia's.
Maar wat een prachtig land., en ik denk dat jullie gesmuld hebben van het heerlijke eten.
Geniet ervan.
Handig die paraplu garderobe in het museum :), mooi fotootje van de brug met de schaduwen en de stad op de achtergrond en geweldig het gele plaveisel voor slechtzienden tussen de groene paaltjes
xx
Hoe vind je je weg in de subway map die alleen uit tekens bestaat? Niet erg internationaal ingesteld. Dat had ik niet verwacht in zo’n wereldstad.
Het is nog ingewikkelder dan het Cyrillisch alfabet. En dat was al een puzzel.
@Els: fijn om te horen!
@Myriam: zo erg is het natuurlijk niet echt. Op de perrons, stations, en soms in de wagons zelf zijn ook digitale en Engelstalige aanwijzingen te vinden. Het is meer de enorme mensenmassa die je brein dwingt om te focussen. Verder doen we hier het meeste qua navigatie, op straat én OV, met Google Maps en steeds vaker ChatGPT.
Heel leuk om deze reis zo te kunnen volgen! more, more! goede foto's ook
Het eten ziet er heerlijk uit, vooral de sashimi!