Pinokkio

Uitgeslapen en zo rond 10 uur richting ontbijt gegaan. Daarna op de hotelkamer een stukje voorbereiding voor de route van morgen. Het wordt een niet al te lange dag van ongeveer 22 km. Voor het eerste deel zijn er verschillende opties. Verder zijn er op onze eindbestemming weinig (zeg maar gerust: geen) restaurants, dus we moeten het wel een beetje plannen allemaal. Maar goed dat is pas morgen en vandaag is vandaag en zijn we nog hier.

Eerst lopen door het aangename parkje achter het hotel. Het is heerlijk rustig op deze zaterdagochtend en de atmosfeer voelt heel prettig: “lush” zoals ik dat noem, vochtig maar niet verstikkend, zuurstofrijk, aangename temperatuur, met een heerlijke geur. En nauwelijks wind. Je vindt het zelden in een grote stad.

We wandelen verder naar tentoonstellingscentrum “Azkuna Zentroa” (https://www.azkunazentroa.eus/es) waar we tijdens ons vorige bezoek ook waren (Somewhere from here to heaven (*)). Prachtig gebouw/ruimte (aan de binnenzijde dan). Helaas is er deze keer geen tentoonstelling te zien dus trekken we verder. Ook het kunstcentrum wat we daarna bezoeken is dicht. Wat dat betreft hebben we dus wat pech. We lopen een flink eind door naar het oude centrum. Helaas wat druk, kun je dus ook beter niet doen, andere wijken in deze stad zijn veel meer de moeite waard. Met de lunch hebben we ook een beetje pech, ik zal er niet te veel over uitweiden maar laat ik het erop houden dat we weliswaar een goede lunch hebben maar onverwacht tussen de krijsende kinderen eindigen en gedwongen moeten kijken naar een groot TV-scherm met een voetbalwedstrijd. Ik was vergeten dat Spanjaarden enorm luidruchtig zijn.

Halverwege de middag zijn we terug in het hotel en relaxen in de kamer. ‘s Avonds eten we gewoon in het hotel. Morgen ga ik verder met het dictafoonexperiment.

(*) Grappig om te zien. De genoemde pagina bevat foto’s van ons vorige bezoek aan het Guggenheim. Veel van deze foto’s zijn dezelfde of vergelijkbaar met die ik gisteren maakte, maar daar was ik me niet van bewust. De mens is kennelijk heel voorspelbaar, of in ieder toch minder willekeurig dan je zou denken. En als dat zo is, waarom zou dan AI niet “spontaan” kunnen zijn?