Musée national des beaux-arts du Québec

We slapen uit. Best lang. Gisteravond een aflevering gezien van een documentaire-serie uit de jaren ‘90 die ik toentertijd erg indrukwekkend vond: “Van de schoonheid en de troost”, gemaakt door Wim Kayzer voor de VPRO. Deze aflevering ging over de natuurkundige Edward Witten (https://www.youtube.com/watch?v=RfwsvSjXkJU), een hele bijzondere man die over de snaartheorie vertelt. Daarnaast geeft hij goede inzichten over fundamentele vraagstukken zoals hoe we tijd en ruimte moeten zien in de context van "de oerknal", en dus dat een vraag zoals wat er voor de oerknal was niet zo zinvol is.

Maar terug naar de realiteit. We ontbijten bij Starbucks end daarna wandelen we naar het Musée national des beaux-arts du Québec (https://www.mnbaq.org/en) waar de “klapper” momenteel de tentoonstelling “Miro in Mallorca” is. Het geeft een goed beeld, en je krijgt echt de indruk dat hij een goede kunstenaar was qua techniek, qua vorm, qua kleur. Het werk raakt mij persoonlijk niet echt. Het museum als geheel is erg de moeite waard, erg groot ook en dus heel veel te zien. Veel indruk maakt het werk van Jean Paul Lemieux (https://en.wikipedia.org/wiki/Jean_Paul_Lemieux); helaas geen foto’s van gemaakt. Ook “The Flux and the Puddle” (https://www.youtube.com/watch?v=HW1UQajtqyk&feature=youtu.be) maakt indruk.

We lunchen in een nabij gelegen restaurant “Ciel”, een roterend restaurant op de 27e verdieping van een hotel van waaruit we een mooi overzicht krijgen van de stad.