Van Spello naar Trevi

Volgens de weersvoorspelling zou het een regenachtige dag worden maar het tegendeel blijkt waar: de dag begint met een zonnig heldere hemel, een genot om bij wakker te worden. Later op de dag zien we ook wel wat dreigende wolken maar het blijft droog, een spatje regen op het eind. Het mag geen naam hebben.

Vrij vroeg gaan we op pad, want wandelen in de ochtend is het fijnst. In de ochtend door Spello lopen is heerlijk, als alles en iedereen nog wakker moet worden.

Het eerste gedeelte van de tocht is aangenaam, al vrij snel naderen we Foligno, en daar nemen we de tijd voor koffie en nog een croissantje. Qua scenery is het niet geweldig maar het dorpse heeft ook wel wat. De lichaamsbeweging is heerlijk, niet al te inspannend nog, we praten veel. Over van alles en nog wat, toekomstplannen altijd natuurlijk. Daar lenen dergelijke vakanties zich voor.

Na Foligno wordt de omgeving mooier en het wordt ook iets zwaarder. Het laatste deel is pittig. Rond 14:00 naderen we Trevi en daar lunchen we. Trevi is een prachtig Anton-Pieck-sprookjesdorp, erg rustig. Ons hotel is simpel maar fit-for-purpose, de eigenaren bijzonder behulpzaam. Het cijferslot op onze koffer blijkt kaduuk, dat wil zeggen we krijgen het niet meer open met de cijfercombinatie waarvan we 100% zeker weten dat deze correct is. Een ijzerzaagje biedt uitkomst. Eten in het hotel later op de avond blijkt ook prima. Het was niet superzwaar vandaag maar ik merk het toch wel, ben op een fijne manier moe.