Mijn bezoek aan San Francisco is opgesplitst in twee delen: werk en privé. Het eerste deel is werk: ik bezoek er de conferentie ICSE 2013 (International Conference on Software Engineering) als onderdeel waarvan ik zelf de workshop FormaliSE (FME workshop on Formal Methods in Software Engineering) organiseer, overigens samen met mijn inmiddels goede vriendin Stefania Gnesi.
Ik ga hier geen uitgebreid verslag doen van dit alles. Het is een erg drukke week geweest en ik kijk er tevreden op terug. Maar wel even iets over het hotel: het Hyatt Regency.
Allereerst als je op het vliegveld in San Francisco aankomt en je denkt ik neem de gratis airport shuttle naar het hotel: niet doen. Die airport shuttle is er wel maar wat blijkt: er zijn drie Hyatt’s in San Francisco en deze shuttle brengt je alleen naar de dependance bij het vliegveld. Naïef van mij misschien maar goed, daarna maar een taxi genomen naar de downtown-versie waar ik dus wel moest zijn. Reden om juist hier te verblijven is dat de conferentie daar ook plaats vond: praktijk wijst uit dat het enorm handig is om dan ook daar te verblijven: alle netwerkcontacten zijn nabij, het werkt een stuk beter dan als je in een hotel een kilometer verderop zit.
Maar dan het hotel. Wat een gedrocht. Een enorme kolos van beton. Het had ook wel iets, moet ik zeggen. Erg Amerikaans.
Saillant detail is dat het hotel als decor heeft gediend voor een aantal Hollywood-films, waaronder de jaren ’70 klassieker “Towering Inferno“(!). Ik kan me deze film, uit 1974, nog goed herinneren.
Reacties