In Bangkok bezochten we de tentoonstelling (het is er niet het juiste woord voor denk ik) Dialogue in the Dark. We moesten er wel even naar zoeken en er waren niet veel mensen, maar het was de moeite waard. Op de presentielijst zag ik dat we de vierde bezoekers van die dag waren.
Het idee is simpel: de meeste mensen zijn niet blind dus hoe voelt het dan om blind te zijn. De tentoonstelling bestaat uit een rondleiding door een aantal geblindeerde ruimtes, onder leiding van een blinde gids, van ongeveer anderhalf uur. Voor ons was het iets langer denk ik omdat we maar met zijn tweeën waren, dus het ging allemaal wat rustig. Tijdens die tocht ervaar je je andere zintuigen meer en leer je er op vertrouwen. Mij viel vooral op dat gehoor en de richting van waaruit geluid komt heel belangrijk is om je te oriënteren. Nou ja, dat geldt voor mij dan tenminste.
Onze gids was heel lief en hielp ons goed door het traject heen. Ik vond het een bijzondere ervaring en raad het iedereen aan die in de gelegenheid is dit te doen (het is een wereldwijd iets, meen ik, dus je hoeft er niet speciaal voor naar Bangkok 🙂
Reacties