Vanuit Koh Tao hebben we de boot genomen die ons eerst naar Koh Phanang brengt, daar stappen we over op de boot die via Koh Samui naar Don Sak gaat, alwaar we de bus nemen naar Surat Thani. Vertrek om 9:30 uur, aankomst aldaar 15:00 uur, kosten 700 Baht. De boot valt mee hoewel het toch een heel chaotische ervaring blijft, blij dat ik het niet zo heel vaak doe.
Surat Thani is de hoofdstad van de gelijknamige provincie in het zuiden van Thailand. Het is een beetje suffig, Thais stadje, vrij arm, en alle reisgidsen zullen je vertellen dat er weinig te doen is. Dat klopt: alle bezienswaardigheden van enige naam en faam (Khao Sok (nationaal park) en Phra Mahathat Woramaha Wihar (een van de oudste en grootste tempelcomplexen van Thailand)) bevinden zich op behoorlijke afstand van de stad. Desalniettemin vinden we het er fijn. We wandelen wat, eten er wat (hierover later meer), we bezoeken een tempeltje in de nabije omgeving (hierover later ook meer), en ik laat me scheren (head en facial).
Opvallend in het straatbeeld: buitengewoon veel kapsalons voor dames, maar nauwelijks voor heren. En: trouwen is populair in Surat Thani: om de paar honderd meter lijkt er een winkel te zijn waar je trouwjurken kunt kopen of trouwportretten kunt laten maken.
Eten doen we hier uitsluitend op straat (cq. in straatrestaurantjes), deze overheerlijke (echt een van de betere die ik heb gegeten!) curry met kip, rijst, diverse zuurtjes, een schaal verse kruiden (ik weet eigenlijk nog steeds niet goed hoe ik die moet gebruiken cq. tot me nemen) en een hardgekookt ei. Voor 40 Baht (ongeveer een euro) p.p.
Het wordt tijd voor een Thaise massage vind ik. Een van die dingen die ik wel lekker vind maar toch heel weinig laat doen, ik weet ook niet waarom. ’s middags heb ik een salon geselecteerd (er was niet veel keuze) maar het zag er rustig uit en het was ook niet duur (300 Baht voor een uur). ‘s Avonds kom ik er terug en is het ineens een heel ander verhaal: druk met dames die je graag willen masseren. Omdat ik al een eind ervoor gelopen heb doe ik het toch maar en misschien zie ik het wel verkeerd. Maar dat is niet zo, weet ik als ik naar boven wordt geleid en in een doolhof van kleine, beetje smoezelige hokjes terechtkom die in de gemiddelde homosauna niet zouden misstaan. Ik kan niet meer terug vind ik dus ik laat het maar gebeuren. Tot mijn grote verbazing valt de massage me erg mee, in positieve zin dan. Het is niet zo dat het met veel fijnzinnigheid gebeurt, het gaat er zelfs nogal hard aan toe. Op een gegeven moment staat de masseuse op mijn rug en masseert me met haar voeten (gelukkig is ze niet zo zwaar) maar gek genoeg is het allemaal erg aangenaam. Natuurlijk volgt er even het beschamende moment dat ik haar duidelijk moet maken dat ik niet op een happy end van haar, of door haar veroorzaakt, zit te wachten, maar uiteindelijk gaan we toch vrij harmonieus uit elkaar. En ik voel me ontspannen terwijl ik terug naar het hotel wandel, de zwoele Thaise avondlucht valt als een heerlijk deken over me heen.
Reacties