Vorig weekend werd het jaarlijkse evenement "Verborgen Tuinen" gehouden in Rotterdam en dat is leuk. In een weekend kun je tuinen bezoeken waar je anders nooit zou (kunnen) komen. Het zijn er veel te veel voor een weekend, en ik bezocht er op de zaterdag met vriendin Anne ongeveer 10, in een dikke vier uur durende looptocht door ons gedeelte van Rotterdam. Het weer was niet goed maar dat deed er niet toe. Veel van die tuinen zijn overigens niet zo "verborgen" maar je komt er gewoon anders nooit. Veel tuinen zijn mooi, maar andere een stuk minder. Ik moest regelmatig denken aan de tuin van mijn vrienden Daan en Harry. Hun tuin steekt zeker met kop en schouders uit boven een aantal van de tuinen die we op deze dag bezochten. Zij moeten ook maar eens meedoen vind ik, ik heb het er nog wel eens met hen over 🙂 In ieder geval overal enthousiaste mensen die graag over hun tuin vertellen. Leuk.
Hier legt vrijwilliger Rakesh iets uit aan Anne. Rakesh weet veel, Anne weet toch net iets meer 🙂 Dit is in het stadspark "De Schat van Schoonderloo", een van de meest mooie plekken die we bezochten die dag. We dronken er wat koffie en we aten een krakeling.
Direct aangrenzend een wilde privé tuin. Ook mooi. En groot.
Er waren ook speeltuinen bij.
Een tuin die nog een tuin moest worden, aan de Heemraadssingel. De bewoonster had verfijnde ideeën over kruiden die er nog moesten komen, en waar een hele communie van zou kunnen leven. Ze was enigszins aangedaan toen wij zeiden geen behoefte te hebben aan een rondleiding.
Een prachtige gedeelde tuin van 42 woningen/gezinnen/mensen in Spangen. Heerlijk als je hier dagelijks kunt toeven.
Tenslotte kwamen we terecht in volkstuincomplex "Streven naar Verbetering", waar ook enkele tuinhouders hun tuintje hadden opengesteld. Leuk, sommigen mooi ook, maar vaak wel verwaarloosd viel me op.
Huisjes heb je er met water maar zonder elektriciteit. Je kunt er blijven slapen, best lekker eigenlijk, maar ook wel een hoop lawaai. Treinen en een snelweg naast de deur, tja.
Ik heb erg moeten lachen om een vrouw die ons vertelde dat ze het niet over haar hart kon verkrijgen om een plant uit de grond te trekken. Dat waren immers ook levende wezens. Ze heeft natuurlijk gelijk, en het was de tuin aan te zien. De mannen in haar huisje trokken ze zich er niets van aan en dronken gewoon een biertje. 
Ik had een hele fijne dag met Anne. Volgend jaar ga ik weer.
2 reacties
Hartstikke leuk! mag ik volgend jaar mee?
Ja graag natuurlijk!