Woensdag 1 juni
Ons guesthouse hier in Volcano bestaat uit twee "properties": het Volcano Tree House, waar wij (als enige gasten) zitten in de "Tree Top Suite", en Bamboo Orchid Cottage, hier zo'n 400 meter lopen vandaan. Katy is de "inn keeper" van Bamboo Orchid Cottage, en Gary de inn keeper van Volvano Tree House. Maar Gary voelt zich niet zo lekker dus Katy regelt alles. Zo heeft ze niet alleen de "evening snack" afgeschaft (tenminste dat vermoed ik) maar het betekent ook dat we voor het ontbijt tussen 8 en 9 uur precies geacht worden naar de Bamboo Orchid Cottage te komen, Geen probleem, we zijn er elke keer keurig netjes op tijd. Katy heeft dan alles klaar gezet, het ontbijt begint steevast met een gevulde papaya (even doorzetten) maar daarna mag je kiezen wat je wilt. De hard-gekookte witte eieren van Katy sla ik steevast over en de bagels die erop volgen kan ik slechts na langdurig toasten naar binnen werken. De koffie daarentegen is prima. Overigens is de accommodatie als geheel uitstekend, hoor, zeer aan te raden.
Katy eet niet gezellig mee, maar voelt zich er wel verantwoordelijk voor dat er een behoorlijk gesprek aan de ontbijttafel wordt gevoerd. Om dat op gang te brengen stelt ze vooral beleefdheidsvragen aan iedereen: "So Daniel, what did you do yesterday?". Daniel is een schuchtere jongeman die naar blijkt dezelfde conferentie als ik vorige week heeft bezocht. Hij reist alleen maar (of daarom) vertelt graag over wat hij heeft gedaan en meegemaakt, tot aan alle details. Komt mij prima uit, ik ben niet in een praterige bui en gelukkig neemt Michel de honeurs waar als wij aan de beurt zijn. De enige andere gasten, een Amerikaans stel, pareert het ook met beleefdheden en verschuilen zich verder in stilte achter hun koffie. Dan tovert Katy een konijn uit de hoed: een hond! Ik had eerder al gedacht: iedereen hier op het eiland heeft een hond dus waarom zij niet. Maar ze blijkt er toch een te hebben en het is een lief beestje. Beetje jong nog dus erg onstuimig maar alle ontbijtafelgasten zijn er weg van. Daniel krijgt kudo's omdat hij ook nog de kat weet te pleasen. Gelukkig mogen we daarna snel weg, maar niet nadat Katy heeft geinformeerd of ik mijn creditcard wel bij me heb vanwege het "necessary paperwork". Dat heb ik niet, maar morgen is ook nog wel goed begrijp ik.
Eenmaal terug in onze "suite" stellen we vast dat het regent, hoewel we van plan waren om terug te gaan naar het Hawai'i Volcanoes National Park om daar de Kiliauea Iki Trail te lopen. En dat doen we toch en eenmaal aangekomen blijkt het best mee te vallen met de regen, ok zo nu en dan is het best wat vochtig maar het is goed te doen. 
Voor foto's van deze hike zie de vorige weblog post.
Vervolgens rijden we door naar het zuiden, eerst naar het plaatsje Pahala (achteraf gezien raad ik een stop hier af, niets te zien en vanaf begin tot einde slaapverwekkend), en daarna naar Punalu'u Beach Park. Dit strand staat bekend om het zwarte zand en om de reuzeschilpadden die er af en aan rennen tussen zee en strand (om op het strand uit te rusten en er eieren te leggen). 
Maar natuurlijk geen schildpad gezien. En ineens bekruipt me het gevoel dat er iets mis is op Hawaii: er zijn geen dieren! Ja natuurlijk wel de verdwaalde mug hier en daar en daar en al die honden: maar die zijn allen geïmporteerd. Voor de rest niets. Zelfs de Nene, de "staatsvogel" die waarschijnlijk een verzinsel is, en waarvoor alle toeristen worden gewaarschuwd om ze met rust te laten, hebben we niet gezien. 
Het strand is mooi, de lucht voelt goed aan, warm en zwoel met de juiste luchtvochtigheid. Prettig om te ademen. Het is heerlijk om hier te zijn. 
's Avonds eten we (afhaal)pizza van Kiawe Kitchen in Volcano. De reviews zijn gemengd maar wij zeggen: dure pizza maar bijzonder lekker! Als je dan toch in Volcano bent en je moet ergens eten, ga dan daar heen. Ziet er ook best leuk uit trouwens.
Reacties