In mijn eeuwigdurende jacht op de perfect bereidde Wiener Schnitzel bezochten wij afgelopen weekend restaurant "Zwölf Apostel" in Düsseldorf. De entourage was goed: simpel en to the point. Eenvoudige tafels, eenvoudig volk, allen met maar één doel voor ogen: goed en simpel voedsel. Ik voelde me er direct thuis. Het bier was snel besteld. Toen kwam de menukaart op tafel en sloeg mijn twijfel toe: er bleek namelijk ook Cordon Bleu op de kaart te staan….
Wat eerst eenvoudig was bleek toch moeilijk. Het zit namelijk zo.
Toen ik een jong knulletje was ging ik met mijn ouders op zomervakantie naar Oostenrijk. Het hoogtepunt van het jaar, al was het maar om het eten. Veertien dagen lang gingen wij uit eten in plaats van zelf te koken. Nu was dat heel beperkt hoor, er waren hooguit drie restaurants in de omgeving waar we heen gingen en alle drie hadden ze min of meer dezelfde kaart en die bestond uit schnitzel, Cordon Bleu (eigenlijk Wiener Schnitzel met een vulling van ham en kaas) en een spies van wat gebraden vlees. Hoewel de keuze voor mij elke keer moeilijk was, als je 13 of 14 bent is dat allemaal uiteindelijk ok dus ook voor mij en ik genoot ervan.
Maar in the long run werkt dit soort dingen door tot in het neurotische bijna, en zeker bij iemand zoals ik. Een schnitzel-fetish zou je kunnen zeggen. Zoals toen maken ze hem niet meer dacht ik, maar toch wil ik hem vinden….
In de Zwölf Apostel ging ik uiteindelijk intuïtief voor de Cordon Bleu.
Wat een goede keuze bleek dat te zijn. Hij was perfect! Wat velen niet begrijpen is de importantie van de korst. Ik weet niet goed hoe ik dat moet omschrijven maar het is echt heel belangrijk. De korst moet krokant zijn (dah) en daarnaast goed van kleur en niet te gekruid smaken. Het vlees moet mals zijn en een goede structuur hebben. De ham aanwezig maar niet oveheersend, idem voor de kaas. In dit restaurant wist de kok dit tot grote hoogte te benaderen. Wat een genot, echt een aanbeveling als je echt een liefhebber bent als ik. Dit alles kostte 12,50 euro.
4 reacties
Goeie beschrijving van hoe de perfecte Cordon Bleu moet zijn. En leuk om te horen dat je hem gevonden hebt!
Sowieso een leuk verhaal, Nico. Iets zegt me dat je de boeken van Heston Blumenthal (in search of perfection) ook wel zullen aanspreken.
Ga vooral door met je culi- (reis-)beschrijvingen!
Dank je voor de tip, ik heb het boek direct besteld!
Ziet er smullen uit inderdaad! Hoe simpel voedsel haute cuisine kan overstijgen. Net eergisteren een boerenmaaltijd op bij de Amish dus herkenbaar 🙂 Als je nog eens een goede schnitzel in Rotterdam of omgeving tegenkomt….
Restaurant “Opoe” in de Witte Withstraat kwam vroeger een eind in de buurt. Guess what: hebben ze het van de kaart gehaald! Nou ja…