Gisteren was ik met mijn goede vriend Daan naar "Heerlijk Rotterdam", een culinair evenement bij mij om de hoek (zo’n beetje) waar je de gelegenheid krijgt om gerechten te proeven van een aantal toprestaurants voor een schappelijke prijs (maximaal 12,50 euro per gerecht).
Naast Parkheuvel (wat minder goede herinneringen aan, overigens) was "De Zwethheul" daar vertegenwoordigd. De Zwethheul is een driesterrenrestaurant, gelegen in het plaatsje Zweth (gemeente Schipluiden), direct langs een sluiproute die ik vaak neem van Rotterdam naar Delft en vice versa. Ik kom er dus regelmatig voorbij en het restaurant heeft dan altijd een bijna magische aantrekkingskracht op me, hoewel de ligging – hoe je het ook wendt of keert – toch uiterst belabberd is. Het heeft nog nooit tot een bezoek mogen komen.
Op "Heerlijk Rotterdam" was het dan toch wel ons eerste doel. We werden er charmant en op een correcte, vriendelijke manier bediend. Bovendien wist die man wel wat van wijn, dat werd al heel snel duidelijk.
Wat aten wij er? Welnu. We begonnen met kreeft in knolselderij geserveerd, sinaasappel en emulsie van lavendel. Met een glaasje speciaal geselecteerde rosé erbij. Ik ben niet zo’n fan van kreeft maar dit was heerlijk.
Daarna gepocheerde tong, bâtonnets van paling, Cuore di Bue tomaat en saus van gerookte knoflook. Hierbij een glas witte wijn (Starmont/Merryvale, een sauvignon blanc uit Napa Valley). Zowel het gerecht als de witte wijn gingen alle smaaksensaties te buiten, wat een genot! De vis had een prachtige textuur en was exact op smaak. Een hele prestatie, zeker als je bedenkt dat dat allemaal in een soort tent moest worden bereid. Heel knap.
We sloten ons bezoek aan de Zwethheul-op-locatie af met ravioli (ravioli en tonijn zijn overigens populair dit seizoen. Zelfs Parkheuvel had ravioli op de kaart staan en bij de mindere-goden-restaurants kom je bijna niet om die tonijn heen) gevuld met parelhoen, geserveerd in een saus van dragon. We namen er nog maar een glaasje van die witte wijn bij ook. En wederom: té goed voor woorden bijna. We hebben het er daarna nog wel een tijdje over gehad wat nu lekkerder was geweest: de tong of de parelhoen. Het doet er natuurlijk niet toe verder want we hadden het toch allebei gegeten.
Daarna deden we iets wat ongelooflijk dom was: we gingen nog ergens anders eten. Dat kan natuurlijk alleen maar tegenvallen en dat deed het dan ook. Kasteel van Rhoon. Ook nog nooit gegeten en ik denk dat het er niet van gaat. Eten zeer matig en de ober leek drugs op te hebben: ongeïnteresseerd in ons, zijn werk, het eten en misschien wel het hele leven. Met een beetje zombie-achtige blik in zijn ogen slaagde hij er nog net in een bestelling op te nemen, hoewel we hem wel drie keer moesten vertellen wat we wilden. Heel merkwaardig en op een gegeven moment begon ik er maar een beetje schaapachtig om te lachen.
We sloten ons bezoek aan "Heerlijk Rotterdam" af met een kaasplankje van mijn favoriete traiteur Vermeyden, die tot mijn genoegen ook aanwezig was. Al met al een hele fijne avond zo.
Het publiek was, uhhhhhh…… wat je van het publiek zou verwachten op een dergelijk evenement. Ik wist niet dat Lee Towers zoveel dochters heeft.
Reacties