Ik heb een nieuwe fiets. Dat is een cadeau van Michel voor mijn verjaardag.
Ook dit was wederom een lange-adem-aankoop. Ik had al een hele tijd geen fiets meer. Het was ook niet echt nodig: voor de lange en middellange afstand heb ik een auto, en voor hier in de stad was het altijd OK om te lopen of om het openbaar vervoer te gebruiken: we wonen immers letterlijk bovenop de metro. Maar toch. Wat meer bewegen is niet slecht en bovendien konden we dan ook samen gaan fietsen. Dat schijnt heel leuk te zijn bovendien.
Maar ja wat voor een fiets moest het dan worden? Een racefiets (niet echt een optie), een mountainbike (past niet bij me), een hele mooie (dure) fiets (nee ik ben gierig) dus toch een hele gewone normale herenfiets waar je min of meer rechtop kan zitten, dat leek me wel wat.
Ik ben wat rijwielhandelaren afgeweest. De prijzen vielen me toch tegen, fietsen zijn duur! Dat had ik me in al die tijd fietsloos zijn niet gerealiseerd. Toen maar eens op internet gezocht. Daar vond ik wat, zeer schappelijk geprijst en kijk: ze hadden ook nog eens een zaak in Rotterdam. Ik erheen, het was er best druk. Maar goed voor een koopje mag je best wel even geduld hebben vind ik. De zaak werd bemand door een nogal viezige (het flitste door m’n hoofd dat ik hem lichttherapie wilde aanraden toen ik zijn handen zag), ongeïnteresseerde maar duidelijk sluwe oudere man en een knullie van een jaartje of 14 die geroutineerd de kassa bediende.
Toen ik aan de beurt was liet de viezige man me de fiets zien die ik op het oog had. Of ik toch niet liever het duurdere model wilde. Nee dat wilde ik niet. Of ik even mocht proefrijden. Ja dat mocht maar dan moest ik wel even een onderpand afgeven. Goed, rijbewijs dan maar. De fiets reed best lekker, eerlijk gezegd. Dus ik besloot over te gaan tot aankoop. Wilde ik niet een slot erbij? Uhhhh zit dat er niet op dan. Nee meneertje. Ja natuurlijk wil ik een slot, duhhh we zijn hier in Rotterdam. OK dat is 41 euro extra. En hier is de doos met uw fiets erin. Doos? Hoe bedoelt u: doos. Nou gewoon: daar zit de fiets in. Zelf effe in elkaar zetten. Ja maar ik ben hier met het openbaar vervoer, en hoe moet ik die monteren dan? Ja dat kunt u hier laten doen maar niet nu en de prijs loopt behoorlijk op dan. Dat is 50 euro extra. Ik zag van de koop af. De viezige man keek me wat meewarig aan, het interesseerde hem niet.
Onderweg naar huis realiseerde ik me dat ik op de Nieuwe Binnenweg een nieuw fietswinkeltje had gezien. Meer een reparatiewinkeltje, eigenlijk. Omdat ik er de pest in had dat de aankoop was mislukt besloot ik er even langs te gaan, immers je weet maar nooit. Ze hadden voornamelijk tweedehandsfietsen staan maar ook een paar nieuwe. En kijk: de fiets die ik wilde: die stond daar, voor de prijs die ik ervoor wilde betalen (of liever gezegd: Michel want het was een cadeau).
De Turkse eigenaar van de winkel was allervriendelijkst en het tegenovergestelde van de viezige man. Ik mocht zonder achterdocht even proefrijden (ok zijn overenthousiaste zoontje van 8 fietste lekker met me mee, maar die verveelde zich overduidelijk). Pro-forma onderhandelde ik over de prijs en kreeg een mooi kettingslot cadeau, en een gratis onderhoudsbeurt na een maandje of drie, vier. Het was allemaal goed, ik voelde me goed behandeld, goede deal, mooie fiets, helemaal top. Hij maakte hem voor me in orde en ik kon er zo op weg rijden.
Dit is hem.
Reacties