In de Cité de L’Architecture & du Patrimoine in Parijs zijn momenteel twee dingen te zien die een bezoek waard zijn als je er toch bent (en dat waren we).
Het eerste is een tijdelijke tentoonstelling met architecturele toekomstvisies voor Parijs. Het blijft tenslotte een groot dorp, en in vergelijking met andere steden die zich op het wereldtoneel graag laten zien wonen er heel erg weinig mensen. En omdat grootheidswaanzin een eerste vereiste is voor elke Franse president probeert elk van hen wel een spoor na te laten zodat de wereld nog decennia na hun vertrek weet dat ze er waren. Voor Sarkozy is dit het: een Parijs wat er weer even tegenaan kan en zich kan meten met andere wereldsteden. Daartoe heeft hij een prijsvraag uitgeschreven (dat wil zeggen: een aantal toonaangevende architecten is gevraagd (en betaald) om iets moois neer te leggen) en de resultaten hiervan zijn op deze tentoonstelling (Grand Pari(s), letterlijk: een grote gok) te zien. In het najaar zal tijdens een conferentie besloten worden hoe de metropool Parijs de komende decennia er uit zal gaan zien.
De kubussen waarin de voorstellen zijn gepresenteerd zijn aan de buitenkant ook heel mooi.
Voor mij is het vaak wat te abstract maar het is een aanrader voor eenieder van architectuur (in de conventionele zin) houdt.
Het tweede dat interessant is is de "Salon Margiela". 
In een verborgen hoek van het gebouw bevindt zich een appartement dat om de zoveel tijd door een kunstenaar of anderszins bekend persoon wordt ingericht. Deze keer is dat mode-ontwerper Martin Margiela.
Het is mooi, we zijn er alleen (het is ook maar een paar uur per dag open) en het straalt een bijzondere sfeer uit. Hoe klein het allemaal ook eigenlijk is.
Dit laatste is het tapijt dat er lag. Erg mooi vond ik.
Zoals al gezegd hij is dus een mode-ontwerper en ik draag ook wel eens een prêt-à-porter truitje van hem. Als je me binnenkort zien met een sweater met een gat erin zeg daar dan niets van: dat hoort zo 🙂
Reacties