San Ranieri (Pisa)

Omdat mijn korte trip een kleine twee weken geleden naar Pisa een businesstrip was had ik de keuze van het hotel aan de lokale organisatie overgelaten. Ze hadden een suggestie gedaan maar helaas bleek dat ze vergeten waren voor me te reserveren. Toen dat aan het licht kwam zat het hotel al vol en het alternatief dat ze hadden was niet acceptabel: geen internet! Nou ja. Je gaat toch ook niet in een hotel zonder water of zonder elektriciteit zitten? Internet is een commodity tegenwoordig of zou dat in ieder geval moeten zijn. Dat je er thuis voor betaalt, ok, dat begrijp ik, maar buiten de deur zou het omnipresent moeten zijn en bovendien gratis. Ik hield dus de eer aan mezelf en ging zelf op zoek. Op zich niet erg maar het kost toch weer extra tijd en dat kwam me slecht uit op dat moment.

Ik kwam via de site booking.com (waar ik inmiddels ook alweer een boeking heb gemaakt voor een hotel in Groningen volgend weekend, het is best een prettige en transparante site) terecht bij viersterrenhotel San Ranieri. Het hotel zag er mooi uit op de site en ik weet uit ervaring: daar moet je mee uitkijken. Valt in de praktijk altijd tegen. Sowieso ben ik meestal teleurgesteld in hotels. Bovendien leek het nogal een eindje buiten het centrum te liggen maar ik nam het toch. De designer look sprak me wel aan.

En het beviel eigenlijk best goed, het was inderdaad een mooi hotel en het personeel was, zoals het hoort, Italiaans-onvriendelijk en onbehulpzaam. Dat is misschien niet leuk maar goed dat is daar nu eenmaal de norm.

Internet was wel aanwezig maar niet gratis. Het ontbijt was erg lekker en merkwaardig genoeg was het personeel daar juist weer wel vriendelijk. Ik schrok er haast van.

De afstand tot het centrum bleek toch wel een probleempje. Hemelsbreed was het niet zo ver en er was een busverbinding maar da’s toch allemaal lastig, het kost tijd en ze rijden niet zo frequent dus ik was vaak tot een taxi veroordeeld. In drie dagen tijd was ik meer dan €100,- aan taxi’s kwijt op die manier. Misschien nog wel vervelender was dat de buitenwijk waar het hotel in lag ook niet zo gezellig was. Dat zijn buitenwijken meestal niet, dus ook daar moet ik vooral niet over klagen. Nog even over die taxi’s daar hebben ze hier een onwaarschijnlijk betrouwbaar systeem voor. Als je een taxi op straat probeert aan te houden dat lukt je volgens mij nooit (ik heb het geprobeerd). Wat altijd wel werkt is gewoon bellen. Je krijgt dan een sprekende computer. Je vertelt waar je bent en de sprekende computer geeft je het nummer van de taxi terug (ik weet dus nu dat er minstens 51 taxi’s zijn in Pisa, het hoogste nummer dat ik te horen heb gekregen) en de ETA (Estimated Time of Arrival), tot op de minuut nauwkeurig. Het nummer van de taxi is handig om te weten als er meerdere mensen zijn die tegelijkertijd op dezelfde plek op een taxi wachten. De ETA klopt in de gevallen die ik heb meegemaakt voor 100% (hoe doen ze dat?). De eerste keer dat ik het probeerde kreeg ik te horen dat het zes minuten zou duren voor de taxi zou arriveren. Dat geloofde ik niet (de nauwkeurigheid) dus ik heb het gemeten. Klopte wel dus.

En dan was er nog iets merkwaardigs aan het hotel. Het was best warm in Pisa dus de airconditioning in de kamer was geen luxe. Ware het niet dat deze niet functioneerde. Dus contact met de receptie die wat moeizaam en nukkig in beweging kwam. Er bleek een geavanceerd computersysteem aanwezig te zijn om het klimaat in het hotel en in de individuele kamers te regelen. Uiteindelijk bleek het voor mij mogelijk om de airco aan en uit te zetten maar niet om de temperatuur in te stellen. Ja dat kon wel, maar daarvoor moest ik dan de receptie bellen…. Toen viel mijn oog op een merkwaardige sticker in de badkamer die mij er voor waarschuwde om niet tussen 3 en 4 uur ’s nachts onder de douche te springen.

En wat kost dat nou dat hotel? €90,- per nacht. Heel acceptabel lijkt me. Ik lijk er misschien niet zo heel positief over maar ik zou dit hotel toch wel aanbevelen, mocht je toevallig eens in Pisa belanden.