Wat? Hoeveel?

Gisteren was ik zwemmen in het hotel waar ik verblijf momenteel in Londen want als het dan toch in de buurt is dan doe ik dat graag, hoewel er altijd een drempel is want hoe werkt het, waar moet je heen, waar zijn de handdoeken etc. Is dat alles die ene keer wel waard enfin ik deed het toch.

Gestructureerd als men hier kennelijk is was het zwembad verdeeld in drie secties: een sectie voor langzame zwemmers, een sectie voor snelle zwemmers, en een sectie voor daar tussenin. Ik koos de sectie voor daar tussenin. Verder was de instructie dat iedereen met de klok mee moest zwemmen. Handig, want dan loop je de minste kans om tegen elkaar op te botsen, dus dat verzoek begrijp ik dan weer wel. In mijn sectie was nog een andere zwemmer, en die zwom natuurlijk juist tegen de klok in. Irritant.

Maar daarom schrijf ik dit niet. In dat zwembad stond ook een weegschaal. Normaal gesproken mijd ik die dingen als de pest. Niet dat ik daar een reden voor heb want zwaarlijvig ben ik niet of zo. Maar ik verkeer al jaren in de veronderstelling dat ik ongeveer 70 kg weeg dus waarom wegen. In een vlaag van verveling deed ik het toch. En ik viel bijna van m’n weegschaal: 75,4 kg! OK ik had wel gemerkt dat ik een buikje begon te krijgen maar dat het zo erg zou zijn dat had ik toch niet durven denken. Terug op de hotelkamer direct mijn BMI-index (Body Mass Index) uitgerekend en die is 22,2 en dat is op zich uitstekend (beter kan eigenlijk niet, iemand van mijn lengte behoort tussen de 65 en 85 kg te wegen) maar ik wil terug naar de slanke den die ik was toen ik nog mijn denkbeeldige 70 kg woog. Komende week begin ik met hardlopen (jakkiebah maar wat moet dat moet).